Nederlandse en Italiaanse jollen

De originele Cockshott jol, gedigitaliseerd door Bert Hamminga / Vasileios Koutsovoulos

Door Pieter Bleeker

Nicolaas Saumagne is president van de Franse jollenclub. Hij heeft onderzoek laten verrichten naar de verschillen tussen drie jollen: de originele Cockshott jollen uit 1914, moderne houten Italiaanse jollen en de klassieke Nederlandse jollen.
Bert Hamminga heeft vlak voor zijn overlijden hetzelfde gedaan. In dit blog artikel zijn beide onderzoeken terug te vinden. Ik doe er daarnaast ook nog een praktisch sausje overheen (60 jaar zeilervaring) door twee stellingen te poneren met daarnaast mijn personlijke conclusies. Ben je het daarmee eens, laat het weten. Ben je het er niet mee eens, dan ook graag. Bij voorkeur met argumenten.

Stelling 1: De originele Cockshott jollen (1914), Nederlandse jollen (1990) en moderne Italiaanse houten jollen hebben een fundamenteel ander model van de romp.
Antwoord stelling 1: Neen

Stelling 2: Moderne Italiaanse jollen zijn veel sneller dan klassieke Nederlandse jollen
Antwoord stelling 2: Ja

Nicolas Saumagne en Bert Hamminga hebben beide veel geld uitgegeven om een wetenschappelijk verantwoord antwoord op deze vragen te verkrijgen, Nicolas heeft de Franse scheepsbouw architect Jerome Delauney in de arm genomen. Bert Hamminga de Griekse CAD ontwerper Vasileios Koutsovoulos
Zie eindrapport Nicolas Saumagne, geschreven in de Franse taal.
Zie eindrapport Bert Hamminga in de Engelse taal

Analyse rompen: stelling 1
Jerome Delauney sloeg m.i. de spijker op de kop, de toleranties zijn ongeveer 10mm. Als je gebruik maakt van de maximale toleranties kun je in theorie een heel ander model bouwen. Of je nu de Cockshott, Italiaanse of Nederlandse tekeningen als uitgangspunt neemt. Dat was ook precies de reden dat in 1990 de toleranties door het Nederlandse watersportverbond zijn aangescherpt. Daardoor ontstond wel een (klein) verschil met de Cockshott jol, vooral in het voorste spant. De kop is wat minder bol geworden, maar wel vloeiender. In elk geval scheepsbouwkundig een beter model dan de Italiaanse jol, die nogal slordig is vormgegeven, volgens Jerome. Bert Hamminga heeft samen met de Griekse Solidworks deskundige Vasileios Koutsovoulos de originele Cockshott tekeningen buitengewoon nauwkeurig gedigitaliseerd. Daarna heb ik samen met Vasileios en zeilmakerij Molenaar de Cockshott mallen in zeildoek laten snijden met een CNC en vervolgens op de Nederlandse mallen van jachtbouw de Groot gelegd.
zie het blogartikel over de mallen.
En wat bleek: nauwelijks enig verschil. Alle jachtbouwers houden altijd de nominale maten van de mallen aan, het risico dat een jol wordt afgekeurd, is anders veel te groot. Daar komt ook nog bij dat de rompsnelheid van een jol heel laag is. Als er al verschillen zijn, worden ze daardoor geminimaliseerd. In het clubhuis van de Kaag staat een mooie spreuk: elk jolletje zeilt, zoals het gestuurd wordt. Het antwoord op stelling 1 is dus NEEN: nauwelijks verschil in de rompvorm. Wat wel verschilt is het gewicht. Italiaanse houten jollen zijn meestal veel lichter dan zware Nederlandse jollen. Dit kan oplopen tot 40-50kg. vooral bij weinig wind geeft dit voordeel.

Analyse uitrusting: stelling 2.
Zijn de rompvormen van Cockshott, Italiaanse en Nederlandse jollen nauwelijks verschillend, dat geldt niet voor het zeil en de uitrusting. Het Italiaanse zeil is aerodynamisch veel beter dan het Nederlandse. Het zeilpunt is ook meer naar voren gericht, waardoor de mast ook verder naar voren staat. Jerome stelt dat planeren daardoor lastiger wordt. Maar dat is puur theorie. Boven windkracht 4 gaan Italiaanse jollen niet meer het water op. En bovendien planeren jollen sowieso niet erg snel vanwege het hoge gewicht en de korte waterlijn, Een wedstrijd tussen Italiaanse en Nederlandse jollen heeft vaak plaatsgevonden. en dat heeft interessante beschouwingen opgeleverd, als je er tenminste rationeel naar wilt kijken. Los van alle nepnieuws en politieke overwegingen. Bij weinig wind zijn de verschillen erg groot. Bij meer wind wat kleiner: Italiaanse jollen zeilen echter maar tot en met bft 4, Nederlandse jollen tot en met bft 6-7. Als toer evenement prima om met elkaar te zeilen, maar een serieuze wedstrijd tussen Nederlandse en Italiaanse jollen heeft geen zin: de verschillen zijn veel te groot. Vooral het totaalgewicht, de verstelmogelijkheden, de mastdelen, het roer en de kimlatten zijn de oorzaken. Zowel het Italiaanse kamp als het Nederlandse zitten nog steeds in de schuttersputjes, een compromis is op dit moment niet in beeld. Ook omdat de uitgangspunten verschillend zijn: italië modern, Nederland klassiek.
Lees hier het bewijs over de grote verschillen in dit blog artikel.

Friendship Series
In de Friendship series wordt daarom de stelling gehanteerd, dat de Nederlandse klassenvoorschriften het uitgangspunt behoren te zijn. En dat hoeft niet te betekenen dat we ons tot het idiote discussie niveau verlagen over een millimeter zwaardkastspleet meer of minder. Dergelijk wappie niveau slaat veel te ver door en voorkomt dat er een gedragen internationale klassenorganisatie kan worden opgericht met uniforme, redeijke klassenregels voor houten klassieke jollen.

Zelf een jol bouwen
Amateur bouwers die hun zinnen hebben gezet op een 12voetsjol kunnen terecht op de site van de Franse scheepsbouwkundige Jerome Delauney. Het Nederlandse Watersportverbond verkoopt papieren tekeningen met daarbij de Nederlandse klassenvoorschriften. Er is een Engelse vertaling. De mallen van de originele Cockshott jollen stellen wij gratis ter beschikking. Zie ook 12footcwc.org. Jachtbouw de Groot kan complete ijzerpakketten voor een 12voetsjol leveren.

Het agressieve beleid van de Italiaanse klassenorganisatie AICD om de jol te moderniseren, verbeeld in deze cartoon, is helaas nog steeds actueel.

*******************

Naschrift.

Ik heb dit blogartikel aan Nicolas Saumagne uit Frankrijk  voorgelegd. Over stelling 1 zijn we het beide eens. Over stelling 2 (nog) niet. Maar deze discussie wordt voortgezet met dank aan google translate. We proberen een gezamenlijke visie te ontwikkelen voor het nieuw bouwen van houten jollen mbv digitalisatie. En ook om de verschillen tussen Nederlandse en Italiaanse houten  jollen hanteerbaar te maken voor een eerlijke internationale wedstrijd. Bijvoorbeeld in 2028 als het 100 jaar geleden is dat de Olympische Spelen in Amsterdam werden gehouden: weer 180 jollen aan de start is het idee. Net als in 2014 op Loosdrecht. Nicolas heeft een Italiaanse moderne jol, maar is nu bezig een klassieke Nederlandse jol te bouwen met de naam Tetrix. Een ervaringsdeskundige en een bevlogen jollenman. Binnenkort meer nieuws van ons.

Waterlijn

Je kunt een nieuwe jol helemaal lakken, zowel de zijkant als de onderkant. Dat is wel zo gemakkelijk. Maar als je kiest voor een geverfde onderkant, is het nog een hele uitdaging de waterlijn er goed op te krijgen. Jeroen de Groot gebruikte op de bovenste foto een laser bij mijn jol 888 in 2018. Zie de rode lijn.
Als je voor en achter een punt kiest, kun je met een laser de rest uitlijnen op de romp. Het voorste punt van de waterlijn zit op ca. 60cm over de boeg gemeten, vanaf de officiele meetlijn. Deze meetlijn zit weer 2cm boven de boeg. Achter kies je een punt op 22cm horizontaal vanuit de hartlijn. Bij mij op de 4e gang. Als uitgangspunt en controlepunt, kun je het midden van de jol aanhouden, vanaf de onderkant stootlijst, ca 35cm op de 5e gang. Met een dunne viltstift daarna streepjes zetten. En vervolgens met een goede tape markeren.

Martin Royle in Engeland stuurde mij na het lezen van dit blog artikel nog een mooie aanvulling, mocht je niet over een laser beschikken. Een handmatige methode met een touwtje over twee horizontale balken, werkt ook prima. Bekijk deze video maar eens van Nomad boatbuilding. De waterlijn zit hier in het midden wat dieper en loopt naar de boeg en de spiegel een beetje (ca. 4cm) omhoog. Visueel mooier. Deze foto van Martin zijn jol Fubbs geeft een indruk hoe hij het heeft aangepakt.

Voor de liefhebbers hier de website van Nomand Boatbuilding met diverse interessante onderwerpen,

Bijeenkomst regio Noord 2025

Sinds het aantreden van Tseard de Jong en Louis van Ameijden Zandstra is It Haske in Joure de nieuwe vergaderplaats van de regio Noord, een ruime goed geoutilleerde zaal, zie foto boven.
Er togen 24 noordelijke zeilers naar Joure met Hero Breuning als gast en vertegenwoordiger van het bestuur.
Voor een indruk, zie de foto's van de Noordelijke bijeenkomst.
Jens en Jaap Jongsma van zeilmakerij Molenaar namen ons mee in alle geheimen rond het maken van een nieuw zeil. Zie hier hun presentatie
Pieter Bleeker en Jessica Brijder gaven uitleg over de privacybescherming van de app groep Friendship Nordics en ook hoe de toelating en moderatie nu plaats vindt.
Bert Bos hield een pleidooi voor de internationale wedstrijden, de zogenaamde Friendship series, waar zeker in het Noorden altijd veel belangstelling voor is. Begin april 2026 staat de training bij ZZ en de Baldeneysee, nabij Essen, weer op het programma. De overige internationale wedstrijden worden in december bekend gemaakt. Suggesties zijn altijd welkom.
In het zeer uitgebreide concept verslag van Louis van Ameijden Zandstra staat alles nauwkeurig en gedetailleerd beschreven.
Na afloop van de bijeenkomst hebben 8 personen nog gegeten in het gezellige Tolhuis in Joure.

De winnaar van de Noordelijke jaarprijs 2025: Erik van der Meer.
Benieuwd naar je uitslag. Zie de complete lijst, berekend door Bert Bos. De uitslag van alle wedstrijden op het Sneekermeer, Grou en de Langweerder Wielen zijn bij elkaar opgeteld.

De winnaar van de Skrepperspriis 2025: Gert Pauli (links). Louis van Ameijden Zandstra was de winnaar in 2024.

Abeking en Rasmussen

Abeking en Rasmussen was een beroemde Duitse werf in onze klasse, gevestigd in Bremen-Lemwerder. Van 1920 tot ongeveer 1930 hebben ze veel jollen in serie gebouwd, waarvan ook diverse in Nederland werden verkocht via de importeur de Groot in Warmond. Overigens geen familie van Jeroen de Groot in Foxhol. Vooral in Duitsland zijn Abeking en Rasmussen (A+R) jollen nog steeds geliefd vanwege de interessante historie. Via de Duitse jollenzeiler Andreas Gerber kreeg ik daarom veel informatie over deze werf toegestuurd.
Zoals de Historie van de werf
En ook een overzicht van alle gebouwde jollen. Zie bladzijde 9 en 10. De 12voetsjol heet hier 3.7m Standard-jollen. Van elk jaar zijn de bouwnummers en dus de aantallen weergegeven.
Abeking en Rasmussen heeft in ruim honderd jaar ca. 6500 boten gebouwd. Hun Bouwnummerboek is bewaard gebleven en laat dit goed zien.
Rifat Edin in Turkije is de eigenaar van een groot zeiljacht, dat ooit is gebouwd door A+R. En daar hoort natuurlijk een originele A+R 12voetsjol bij als bijboot. De 12voetsjol 605 was oorspronkelijk gebouwd in 1925 maar kreeg pas in de jaren 50 een Nederlandse meetbrief en nummer. Bert Hamminga heeft vlak voor zijn overlijden, Rifat geholpen bij de aankoop. In dit foto album krijg je een indruk van deze boot. Deze jol 605 is inmiddels naar het buitenland verhuisd,
In Belgie is Tony Peeters de eigenaar van een A+R jol met meetbriefnummer H546, in Belgie B46. Hij biedt deze nu te koop aan met als vraagprijs 4000 euro. Zie de bovenste foto en het document te koop jol 546. Guus Moes was in de jaren 80 een bekende jollenzeiler, diverse keren Nederlands kampioen. In het jollenregister is vermeld dat hij ook nog de eigenaar is geweest van deze jol. In dubbel opzicht dus een interessante boot.
In 1928 werden de Olympische zeilwedstrijden in Durgerdam, Nederland georganiseerd. Ook de 12voetsjol was daar van de partij. Jollen van A+R werden toen ter beschikking gesteld aan de deelnemers, waarvan er nog steeds enkele actief in de vaart zijn.
Overigens bestaat de werf Abeking en Rasmussen nog steeds. Zie hier hun huidige website 2025.

KWS Sluitingswedstrijden 2025

Door Jos Eringa 783

KWS Sneek Sluitingswedstrijden op 27 en 28 september 2025
uitslagen
en het foto album

Zaterdag 27 september om even voor tienen op de pont naar het Starteiland. De start was gepland om 11.40 als vierde klasse. De voorspelling voor het weekend was weinig wind, max bft 2. Twaalf jollen zeilers hadden ingeschreven, op zaterdag kwamen er elf aan de start. Eindelijk weer eens een weekend met minder wind. Heerlijk. De mast eerst maar wat achterover. Er was dan weinig wind, maar het was ook nog eens een constant draaiende windrichting. Een voordeel bij deze wedstrijdserie was, dat er tien minuten ruimte zat tussen de starttijden van de wedstrijdklassen. Door het rustige weer was je uitgebreid in de gelegenheid om de eerste drie klassen te zien starten en kon je zien wat of de gunstigste slag was naar de eerste boei. De beste start was over bakboord, hoog bij het startschip. Door de enorm schiftende wind was het al na een 100 meter stuurboord uit. Bart en Emiel bleven de bakboordslag volhouden en dat was niet zo gelukkig. Erik in de 657 Chuchubi van Marcel Bleeker was direct weg uit het veld gevolgd door Floris en Annabelle in de 468 met bemanning! Dit was ook de uitslag voor de eerste wedstrijd. Vijf boeien gerond in 1 ½ uur tijd.
De middag wedstrijd (bft 1-2), met alle 11 aan de start. De beste startpositie was bakboord bij de beneden boei en na de start direct over stuurboord het kruisrak in naar de eerste boei. Was deze slag gunstig, moest je toch opletten om regelmatig met de windschifting mee te gaan. Na het ronden van de eerste boei lagen Bart, Wim en Pieter vooraan. Ondanks de windschiftingen was dit ook de volgorde bij de finish. Gerrit de lichtweer zeiler, liep stiekem aan weer naar voren (2x5). Het was zoeken naar vlaagjes wind en proberen hoogte en de snelheid erin te houden. Evenals bij de ochtend wedstrijd werd baan F gezeild. De middag wedstrijd werd afgekort bij boei 13. Al met al een dag met strijd zonder problemen, geen aanvaringen, iedereen netjes de boei rond. Op naar de wedstrijd op de zondag waar weer weinig wind wordt voorspeld. Maar met de organisatie van de KWS is het op het Sneekermeer altijd geweldig zeilen. En ruimte voor nog veel meer jollen aan de start. Zondagmorgen eerst maar eens een blik naar buiten werpen. Klein wereldje, mist, geen wind. Dat belooft niet veel goeds. De appjes komen al vroeg binnen. Victor vraagt of het mistig is op het Sneekermeer. Bart staat bij de pont om kwart voor 9, maar die vaart (nog) niet. Om even voor 9 bericht van de KWS de OW vlag is gehesen: uitstel voor onbepaalde tijd vanwege de mist. Dan eerst maar eens uitgebreid thuis koffiedrinken. Bijzonder is dat het in Sneek niet zo mistig is. Maar richting Sneekermeer de mist potdicht is. Gelukkig vaart de pont nog wel naar het Starteiland. De hele club zit al gezellig aan de koffie in de Roerkoning. Toch maar even de jol klaar leggen. Tussendoor nog een interview op beeld voor de KWS. In de Roerkoning is de stemming prima. Wat kun je toch veel jol onderwerpen bedenken om een verhaal over te schrijven. Om half 12 het bericht, dat er geen wedstrijden meer kunnen worden gehouden door mist en geen wind. Jammer. Het volgende probleem deed zich nu voor. Het is door de dichte mist verboden om het water op te gaan. De meeste zeilers zijn ingestapt op de Potten. Om daar te komen moet je wel even het grootscheeps vaarwater oversteken. En dat is onder deze omstandigheden levensgevaarlijk. Dat werd voor de meesten wachten op meer zicht. Na anderhalf uur wachten was de mist zo ver opgetrokken dat je naar de overkant kon varen.
De uitslag van de zaterdag werd nu ook de einduitslag. 1e Erik 657(1-4) 2e Pieter 888(4-3) 3e Wim 869(6-2). Gefeliciteerd allemaal!
2025 was een zeiljaar met (te) veel wind. Dan krijg je altijd weer de discussie wel of geen bemanning. De ontwikkeling is om zo lang mogelijk alleen te zeilen. Wanneer er dan tweepitters aan de start verschijnen, dan is de strijd al bepaald. Vanaf een dikke windkracht 4, ben je met z’n tweeën in het voordeel.
Dit kan een mooi onderwerp worden voor de najaarsvergadering op 18 oktober. Reven, kleiner zeiltje of allemaal in je eentje het water op? Zeg het maar.

Vooroverleg voor de Noordelijke vergadering op 18 oktober in Joure.

GWS Klasse-evenement 2025

Door Arnold Salverda

Foto album
uitslagen

Verslag van het GWS Klasse-evenement op 20 en 21 september 2025 om de zilveren jol
Zaterdagochtend. Negentien inschrijvingen en vijftien jollen aan de start, met een kleine maar kwalitatief hoogwaardige delegatie uit het midden van het land, in casu 355 Pieter Prins en 877 Hero Breuning.
En heerlijk weer: zonnetje en windje 3-4 uit het zuiden. Wat een verademing na menige wedstijd met 4-5 wind en uitschieters tot 6-7. Het wedstrijd comité had besloten om ons te laten starten ná de GWS schouwen. Een misschien niet heel gelukkige keuze. De jollen zijn ietsje sneller en dus kwamen we de schouwen al snel tegen. Gelukkig varen de schouwen niet heel erg scherp dus bij boeien en in het kruisrak konden de jollen er redelijk makkelijk langs.
Wie trouwens wél heel scherp kan varen is Wim Bleeker. Hij kiest meestal een koers ergens tussen scherp aan de wind en in de wind en houdt daarbij een snelheid waar menig jollenzeiler jaloers op is. Kortom een krachtig wapen dat hem in de eerste wedstrijd een 1e plek opleverde. De start van wedstrijd 1 was vrijwel vlekkeloos. Of toch niet? De fameuze benedenboei-start van Erik was iets te enthousiast waardoor hij terug moest. Na boei B lagen de usual suspects vooraan, onder aanvoering van Pieter Prins. Erik (om de reden hiervoor genoemd) bevond zich in de tweede helft van het veld en startte zijn inhaalrace. Na het laatste korte kruisrak op het Pikmeer schoof het veld op weg naar de laatste boei (1) redelijk in elkaar. Bij boei 1 was het dringen met veel jollen en schouwen, waardoor er in het laatste korte kruisrak naar de finish nog opvallende verschuivingen plaatsvonden.
Zaterdagmiddag. Dertien bootjes aan de start. Vlak voor de start kwam er een bui over waardoor de wind aanwakkerde. De jollen besloten eensgezind (ja toch?) om een algehele valse start te forceren. Daardoor waren de schouwen tien minuten voor ons zodat we daar voorlopig geen last van hadden. De tweede start was goed, ook voor Erik. Bij boei B bleek maar weer eens dat het aanzeilen over stuurboord risico’s met zich meebrengt. Erik (daar is ie weer) kwam over stuurboord aan en kwam daar Bert tegen (over bakboord). Er was een lichte aanraking en Bert was not amused. “Dat is nu de tweede keer, Erik, nu een rondje draaien!”. En toen begon Het Groote Geknoei. Erik was tot stilstand gekomen en wapperde tegen de boei aan die hij vervolgens een meter of drie meesleepte. Voor mij wel prettig want ik had de boei iets te scherp benaderd, maar nu was er opeens een zee van ruimte. En een rondje draaien als je stil ligt en tegen een boei aan is natuurlijk een uitdaging. En moest Erik nu één rondje (bb/sb) of twee rondjes (bb/sb + boei) doen. En heeft ie nou uiteindelijk de boei wel gerond (drie rondjes)? Enfin, na ampel beraad besloot Erik om het bij één rondje te laten. Als allerlaatste (naar eigen zeggen voor het eerst in zijn carrière) vervolgde hij zijn weg, In de rest van de wedstrijd geen opwinding van betekenis meer. De wind maakte plaats voor regen en we werden iets eerder afgetoeterd. Op naar de Chinees.
Zondag. Vanwege de harde wind zijn de wedstrijden afgelast. Einduitslag na de 2 wedstrijden op zaterdag:
1. Wim Bleeker (1,2)
2. Floris Meer (5,1) (GWS doet niet aan tussenvoegsels)
3. Pieter Bleeker (2,7)
4. Pieter Prins (3,6)
5. Bart Brijder (4,5)
Omdat de nummers 3 t/m 5 allemaal met 9 punten eindigden, kregen Pieter Prins en Bart Brijder (heel attent) een aandenken van GWS.
Tot zover het zeilseizoen in Grou. Tot de sluitingswedstrijden in Sneek en/of de Houtskoolcup of tot volgend seizoen.

De beste vijf op het podium met hun prijs.
Foto boven: Gert Pauli en Floris van der Meer strijden om elke centimeter in de Tynje.

Frisia 164e hardzeildagen 2025

Bovenste foto de winnaars: 1 Pieter Bleeker, 2 Gert Pauli, 3 Erik van der Meer

Door Erik van der Meer

Zie het foto foto album en de uitslagen

Zestien jollen hadden ingeschreven voor de Merke wedstrijden van de zeilvereniging Frisia in Grou. Op zaterdag stond er een stevige wind en een aantal jollen besloten om met bemanning te gaan varen. Er kwamen acht jollen aan de start en na wat uitstel kon de strijd beginnen. Pieter (888) had Luuk Ooms als bemanning meegenomen en leek als eerste om de bovenwindse ton te gaan. Deze ton lag een beetje in de luwte en Pieter kwam bijna stil te liggen. Gerrit (848), die samen met Leen zeilde, bleef wel wat wind houden en ging als eerste om de ton. De wind haalde hierna nog een beetje aan en er ontstond een spannende strijd met veel wisselingen. Pieter en Luuk kwamen uiteindelijk als eerste over de finish, met vlak daar achter Emiel (742), die samen met zijn vrouw Annette zeilde. De middag wedstrijd werd afgelast, omdat er nog meer wind werd verwacht.
Zaterdagavond hebben we met een groep van 16 jollenzeilers lekker gegeten bij het Zeilcentrum. Zondagochtend stond er een mooie wind en nu kwam er veertien jollen aan de start. Mooi dat Ron van Dijl (658) ook naar Grou was gekomen. Zaterdag stond er voor hem te veel wind en bleef hij aan wal, maar zondag was hij wel van de partij. Met een vierde en derde plek deed hij het erg goed. Ook Jolanda Piket (558) deed het op zondag heel goed met een zesde en vierde plek. De ochtendwedstrijd op zondag begon met een fijn lopend windje, maar gedurende de wedstrijd nam de wind weer toe. Ik (674) had een mooie start en ging als nummer 1 om de eerste boei, gevolgd door Gert (891). Weer ontstond een mooie strijd en het lukte mij om Pieter en Gert achter mij te houden.
De middagwedstrijd was er één om niet snel te vergeten. Ik had weer een goede start en lag halverwege de wedstrijd ver op kop. Pieter en Gert volgden mij naar een ton waarvan ik zeker wist dat ik die moest ronden. Helaas was het niet de juiste ton. Bert, die op plek vier lag, voer wel naar de juiste ton en Pieter en Gert kregen ook in de gaten dat we naar de verkeerde ton voeren en gingen achter Bert naar de juiste ton. Ik had op dat moment de verkeerde boei al gerond en was al bezig met het kruisrak. Toen ik onder mijn zeil door keek om te kijken waar de rest van de jollen waren, zag ik het hele veld om een andere ton gaan. Toen pas had ik in de gaten dat ik de verkeerde ton had gerond en ben voor de wind naar de juiste ton gevaren. Zo ging ik van de eerste naar de laatst plaats. In het volgende kruisrak zag ik Bert liggen met het zeil naar beneden en even later werd hij door een rubberboot naar de wal gesleept. Op de wal vernamen wij dat hij zijn zwaard had verspeeld. Het zwaard had de grond geraakt en was uit de bout en omhoog geschoten, het zwaardoog scheurde door de klap open en gleed door de zwaardkast vervolgens in de diepte. Jammer voor Bert dat hij op deze manier de wedstrijd moest verlaten. Voor in de wedstrijd streden Pieter en Gert om de eerste plek. Pieter kwam uiteindelijk als eerste over de finish en daarmee was hij ook de winnaar van de Merke wedstrijden, ook wel de hardzeildagen genoemd.
Zo kwam er een einde aan een mooi zeilweekend.

Laatste wedstrijd: Erik van der Meer en Gert Pauli op kop. Erik is al het hele jaar goed in vorm en zeilde weer een gewonnen wedstrijd, maar voer hierna naar de verkeerde ton.

Er is nog maar weinig uitwisseling tussen de drie regio´s, maar Ron van Dijl van de regio Loosdrecht gaf het goede voorbeeld en toog naar het Noorden. Met een goede inhaalrace haalde hij op de zondag een vierde en derde plek.

Schwerin verslag 2025

Alle klassieke houten boten in de vijver met het slot Schwerin op de achtergrond. De geboorteplaats van Prins Hendrik, de echtgenote van Koningin Wilhelmina.
Zie hier de link naar de Uitslagen Schwerin 2025
en het Foto album

Verslag geschreven door Marc Girardet

30. Holzbootregatta auf dem Schweriner See, 6.9.2025 – 7.9.2025
Auf einem der besten Segelreviere in Deutschland fand vor märchenhafter Kulisse des Schweriner Schlosses die 30. Holzbootregatta des Schweriner Segler-Vereins von 1894 e.V. statt. Seit Jahren ist diese Regatta zu einem der Höhepunkte für viele begeisterte Segler traditioneller Holzboote aus ganz Deutschland und aus dem benachbarten Ausland geworden - insbesondere aus Holland mit den klassischen 12 Fuß Dinghies. Die 12 Fuß Dinghies haben mit 10 Teilnehmern und den Jollenkreuzern mit 11 Teilnehmern fast die Hälfte aller Boote dieser Yardstickregatta gestellt. Insgesamt wurden 4 Wettfahrten im Up und Down-Kurs gesegelt. Klassensieger der 12 Fuß Dinghies wurde Pieter Bleeker (NED888), dicht gefolgt von Ber Bos (NED859), Hans Reyers (NED 411) und Reinhard Schroeder (GER 870). Die Langstreckenregatta mußte mangels Wind leider ausfallen. Dafür wurde am Sonntag vormittag ausnahmsweise der Schloss-See für die gesamte Holzbootflotte geöffnet. Der Anblick des Schlosses aus nächster Nähe war für die Segler genauso beeindruckend, wie umgekehrt der Anblick der traditionellen Segelboote für die Schlossbesucher, die in Scharen vom Ufer aus unsere Flotte fotografierten.
Übrigens, Schwerin gehört mit seinem Schloss und seiner Altstadt seit 2024 zum UNESCO-Weltkulturerbe. Es lohnt sich, diese wunderbare Stadt zu besuchen.
Vielen Dank an der Schweriner Segler-Verein für die wunderbare Gastfreundschaft. .
Zeilvereniging Schwerin
Slot Schwerin

Hans en Anneke Reyers (beide 84) doen ook graag mee aan de Friendship Series. Hans kreeg een speciale prijs omdat hij al 72 jaar de jol 411 in zijn bezit heeft.

Langweer 2025

Door Annabelle Westerhof

Zowel de 468 als de 742 werden klaargemaakt en meegenomen richting Langweer. Met als plan, Emiel en ik allebei apart en mocht het dan toch te hard waaien, dan samen. Het feit dat de 742, op een paar regendruppels na, het water niet geraakt heeft, zegt genoeg over de windkracht van dit weekend.
Zaterdag begonnen we met mooie wind en 18 jollen op de startlijn. We konden de vlagen mooi zien aankomen over het vlakke water, maar hoe de wind dan vervolgens ging draaien bleef vaak een raadsel. Dan weer 30 graden naar links, dan weer vol naar rechts. Dit maakte dat ondanks dat de baan die we voeren wat ons betreft wat grote kruisrakken miste en af en toe nog al ‘admiraalzeilen’ was, er toch flink geschoven werd in het veld. Na een tijd lang 6 gelegen te hebben, hadden we vlak voor de finish toch een geluksvlaagje en werden we 3de. Met in de middag een eerste plek, voeren we tevreden de haven weer in.
Op zondagochtend hingen de vlaggen in de haven stijf naar beneden, toch maar de 742 het water in? De weersvoorspellingen meldden vlagen tot 23 knopen. In mijn eentje kan ik dan natuurlijk niet opboksen tegen de zwaardere mannen, dus toch Emiel mee aan boord. Een goede start, maar we zakten al snel onder Wim, de winnaar van dit weekend uit, hop overstag en weer zakten we weg, dit keer onder Bart, de nummer twee van dit weekend. Helaas kwamen we niet meer dichtbij de kopgroep en elke voordewindse rak leken we toch wat te zwaar met zn tweeën, een 10e plaats werd het. Na 2 broodjes knakworst werd het tijd voor de volgende wedstrijd, wederom leek er niet veel wind te zijn. Voor de gezelligheid toch maar met z’n tweeën. Halverwege de haven twijfelde ik nog, we voeren langs een steigertje en ik dacht, hier kan ik papa nog wel even afzetten. Wat ben ik blij dat ik dat niet gedaan heb, dikke vlagen schoten over de plas. Vol hangend en met verzuurde bovenbenen sloten we het weekend mooi af met een eerste plek.
Kortom, een heerlijk weekend met wind en een lekker zonnetje af en toe. Gefeliciteerd Wim met de overwinning!
Tot de volgende!

Uitslagen Langweer

foto album

Annabelle en Emiel in de 468 Piraat

Bart Brijder tweede

Alkmaar open 2025

door Marco Piket (824)

Tijdens het NK van 2024 zat ik tijdens het jollendiner aan tafel bij Anjo Klinkenberg. Tijdens onze gesprekken kwamen we te spreken over wedstrijden op het Alkmaardermeer en beloofde ik haar in 2025 mee te doen. Belofte maakt schuld dus op donderdag 14 augustus reed ik met de jol vanuit Apeldoorn naar het Alkmaardermeer. De vooruitzichten waren aanvankelijk wat somber wat aanmeldingen betreft maar uiteindelijk was er een deelnemersveld van twaalf jollen. Op vrijdagochtend op het gemakje de jol opgetuigd, want ’s middags stonden er 3 sprintwedstrijden op het programma. De wedstrijdjes bestonden uit één kruisrak en duurden ongeveer een kwartier. Met een matige wind volgde ik de meute naar de start. Ik had nog nooit op het Alkmaardermeer gezeild en had wat moeite om me te oriënteren, maar dat werd al snel beter. De wedstrijden waren leuk en wat tijdens het hele weekend opviel was dat het deelnemersveld behoorlijk aan elkaar gewaagd was. Enige nadeel van de sprintwedstrijden was dat de pauzes tussen de wedstrijden erg lang duurden, waardoor je relatief lang op het water was voor drie kwartier wedstrijd. Het klassement na drie wedstrijdjes telde als één resultaat voor het eindklassement mee en kende ook een een aparte prijswinnaar: dit waren Anjo en Huib in de 840. Zaterdag stonden er maar liefst 4 wedstrijden op het programma, dat werd dus een lang dagje, dus broodtrommel en voldoende water mee. Oorspronkelijk zouden er vier wedstrijden achter elkaar gezeild worden, maar op de dag zelf werd er toch een pauze na twee wedstrijden ingelast. Er stond weer een lekker lopend windje en op een ander gedeelte van het meer gingen we van start. Nu een op en neer baan waarbij je goed moest opletten welke van de twee bovenboeien je moest ronden (of niet Durk?). Ook vandaag waren de wedstrijden spannend en moest er constant gereageerd worden op de diverse winddraaiingen. Na een dag heerlijk zeilen, bleek er een kopgroep van vijf boten te zijn die op zondag om de hoofdprijs gingen strijden. Anjo en Huib (840), Ron (658) Nick (209), Durk (861) en Erik (815) stonden dicht bij elkaar in het klassement. Dat gold voor de overige deelnemers die in de strijd voor plek zes waren ook. Als afsluiting van de dag was het de bedoeling om met de deelnemers samen wat te eten, maar dit geen helaas niet door vanwege te weinig animo en een overbelaste keuken. Zondag de laatste drie potjes en nu wel achter elkaar zonder pauze. Het weer zag er dreigend uit met donkere wolken waar gelukkig geen regen uit kwam. De eerste wedstrijd had een verrassend verloop. Bij de eerste bovenboei lag Eric (679) voorop en Richard (170) ronde de boei als derde. Gedurende de dag bleek dat dit voor Eric het begin was van een dag met drie keer een eerste plaats. Op de vraag hoe hij dit voor elkaar had gekregen was het antwoord dat hij een paar tips had gekregen over met name de schootspanning. Ik houd me van harte aanbevolen voor zulke tips. In de tweede helft van het klassement voer Mary (421) twee goede laatste wedstrijden en schoof me nog voorbij in het klassement. Voor de hoofdprijs voeren Anjo en Huib en Durk de beste laatste dag, waardoor zij uiteindelijk ook in deze volgorde eerste en tweede in het eindklassement werden. De eindconclusies van een weekend Alkmaar open:
- leuke wedstrijden met een aan elkaar gewaagd veld
- fijne nieuwe contacten opgedaan met collega zeilers
- een fijne competitieve onderlinge sfeer
- lange dagen en uitdagende winddraaiingen
- qua plezier voor mij een geslaagd weekend met een resultaat wat iets beter had gemogen.
Voor volgend jaar heb ik geen beloftes aan Anjo gedaan maar ik sluit niet uit dat ik er volgend jaar weer bij ben.