door Pieter Bleeker
Al bijna vergeten, de Noord Nederlandse Watersportbond (NNWB). Opgegaan in het KNWV in 2004, wat nu het Watersportverbond heet. Mooie tijden beleefd: Uit Groningen gingen we op de fiets in de sneeuwbuien naar de NNWB vergadering in Leeuwarden. Zo'n 50 jaar geleden. Veel tumult daar, elke vereniging vocht voor zijn open wedstrijden, wat verhitte discussies opleverde tussen de Friese verenigingen. Niet de Groningse, daar ging alles in goed overleg en veel gemoedelijker. Maar wat we gemeen hadden was de liefde voor het wedstrijdzeilen. Allemaal vrijwilligers, geen commerciële toestanden. Hoe anders was dat na de ineensmelting met de "Hollandse" bond. De NNWB had nooit financiele problemen, het watersportverbond zit meestal op zwart zaad: Een fiasco met een watersportblad, te veel betaald personeel, Olympische spelen enz. Ook besluiten die niet bijdragen aan de breedtesport: een bemanningslicentie en nu dan de verplichte hermeting van je boot bij verkoop voor "maar" 100 euro, wat na een tijdje flink omhoog gaat. Bij de startlicentie gebeurde dat ook. Ondertussen gaat het niet goed met de zeilsport in de breedte. Daarom moest er ook een platform wedstrijdzeilen komen, om alle kritiek op het verbond te kanaliseren of vakkundig in rook te laten opgaan. Het is maar hoe je er naar kijkt. Want heeft het platform als hoogste orgaan, mogen beslissen over het nieuwste beleidsplan mbt hermeten rompen? Het was een voorstel, maar staat ondertussen al vermeld op de nieuwste licenties. Hoezo democratisch. Ondertekening van de brief door de techneuten van de TC watersportverbond wijst waarschijnlijk op een solo actie.
Bij het watersportverbond draait alles om de Olympische spelen. In Italie net zo, maar daar was de zeilbond zo verstandig het meten van de rompen over te laten aan de AICD, de 12voetsjollenclub in dat land. Okay, daar zitten ook nadelen aan, maar het is in elk geval een stuk goedkoper. En ook de deskundigheid bij een klassenorganisatie is nooit een probleem. Bij het watersportverbond is alles boter bij de vis. Of het nu gaat om een zaalruimte huren voor een licentie houders vergadering, kosten bij een hermeting, start- en bemanningslicenties, afdrachten van zeilverenigingen. In een klassenorganisatie is het een hobby en bestuurswerk mag dan geld kosten.
In de winter doe ik aan K-zeilen. Radiografisch zeilen. Deze klasse organisatie is uit het verbond gestapt met als reden: te veel kosten, te weinig baten. Het gaat heel goed: Eenheid in de K-klasse en plezier gaan prima samen. Ook zonder inbreng van het verbond. Dezelfde filosofie als bij de NNWB ooit. We doen het voor de lol en het moet wel leuk blijven. Eigenlijk zou het beter zijn als zeilen geen olympische sport meer is, want wie vind dat nog interessant tegenwoordig. Zeilen wordt nooit een kijksport en heeft hetzelfde niveau als kijken naar een wedstrijdje jeu de boules. Leuk om te doen, maar alleen interessant voor de deelnemers. Mocht het zeilen niet meer olympisch zijn, en die kans is reëel, dan kan het verbond weer echte aandacht besteden aan de breedtesport. Net als vroeger. En dan bij voorkeur met dezelfde filosofie als de nnwb. Zo niet, is het heroprichten van de nnwb altijd nog een optie. In het Noorden is daar wel animo voor.
Lees hier de geschiedenis van de NNWB
Lees hier de hermeetplannen in watersport-tv deel1
en hier het vervolg in watersport-tv deel 2
