Vierde wedstrijd. Laatste ton tot de finish. Het zag er niet goed uit: alles was daarvoor fout gegaan wat maar fout kon gaan. De start, de ene misklap na de andere en in het voor de windse rak zat de gaffel opeens klem. Nog maar 1 kruisrak te gaan tot de finish en tot overmaat van ramp ging het ook nog steeds harder waaien. Tot een dikke 4. Nu had ik best veel tijd in de sportschool doorgebracht de afgelopen tijd maar Bert Bos, Bart Brijder, Floris van der Meer en Jaap Wientjes vallen allemaal in de categorie zware jongens. En de ellende was, die lagen allemaal voor mij bij de laatste ton. Vooral Bart was cruciaal want ik moest hem voorbij wilde ik de hoofdprijs nog kunnen winnen. Een vlak zeil en de giek behoorlijk laag zetten met de val helpt wel wat, maar het blijft een lastig verhaal. Tegen 2-pitters als Emiel Westerhof en Annette is het helemaal niet te doen. En zij lagen ook nog eens vlakbij. Evenals Erik van der Meer weliswaar een lichtgewicht, maar wel met een goede techniek. Eerst maar eens een lange stuurboord slag na de laatste ton. Hoeken branden (extreme slagen) is de enige juiste tactiek. Gokken, net als in het casino. En opeens een winddraaiing van 10 graden op mijn kompas. Niet aarzelen, gelijk overstag en de winst pakken. Dat lukte aardig: op Bart Brijder gelijk veel meters goed gemaakt. Hij kwam er over stuurboord aan en ging, heel verstandig, onder mij overstag. Bart heeft zeer veel ervaring en normaal gesproken wordt je er dan uitgeknepen. Maar door het vlakke zeil, de neerhaler behoorlijk strak en elk vlaagje meepakken lukte het wat hoogte te winnen. Helaas ging Floris boven me overstag en legde mij in de vuile wind, dus maar weer overstag. 100 Meter voor de finish kwamen er 3 jollen, vlak bij elkaar over stuurboord aanstormen: Floris, Bart en Erik. Wat te doen? Er gelijk boven draaien met het gevaar dat je er uitgeknepen wordt door deze 3 familieleden. Of doorvaren en dan maar hopen dat je op de finishlijn net voor ze langs kunt varen over stuurboord. Bloedlink, alles of niets. Maar deze keer weer geluk. Plotseling een winddraaiing van 10 graden uit een gunstige richting, een rolltack en dan over stuurboord naar de finish. Aan je tenen hangen met het zweet op het voorhoofd, lukte het om als 2e over de finish te gaan. Na Bert Bos. Maar wel met genoeg ruimte voor Bart, Erik en Floris. En ook Jaap Wientjes en Emiel plus Annette. Veel geschreeuw opeens: Bart, Floris en Erik zijn familie van elkaar, maar dat zegt niets. In een wedstrijd komen andere emoties boven drijven. Ik weet niet wat er precies aan de hand was, maar ze zaten elkaar wat in de weg. Een wedstrijdje zeilen in een echte eenheidsklasse is gelukkig nog altijd een spannend gebeuren. Zeker met een mooi veld van 18 ingeschreven jollen, waarvan het helaas niet iedereen gegeven was alles uit te zeilen. Nick Schepp had te veel met harde wind gevaren en was zeilmoe. Bert Bos zag het eerst ook niet zitten maar was achteraf blij dat hij zondag toch aan de start was verschenen. Zowel in de 3e als 4e wedstrijd zeilde hij voorin.
Langweer is een mooi zeilwater met orginele plassenbanen en een ouderwetse wedstrijd van 1,5 uur. Ook de organisatie en de accomodatie is verder perfect. De havenmeester helpt gewoon mee de jollen uit het water te krijgen. En op de zaterdag avond is er nog feest in Langweer, inclusief kermis. Zo ging dat vroeger ook, café houders organiseerden een zeilwedstrijd, zodat er genoeg reuring was voor een goed gesprek en de nodige drank omzet. En dat allemaal voor de 164e keer. Zie hier de uitslagen van de open wedstrijden Langweer. En ook het foto album.
