Sneekweek dag1

Door Jos Eringa

uitslag dag 1

Zo de kop is er af. Na een enerverende vrijdag met de overwinning van het skûtsje van Sneek op het Sneekermeer en ook nog eens een geweldig verhaal van Jildou over haar deelname aan de vlootschouw, is het vandaag 1 augustus de start van de Sneekweek. 

Met 24 jollen aan de start! Volgens het startrooster zou er worden gestart om 11.50 uur.  Maar vanwege de draaiende wind werd  de start met twee uren uitgesteld tot 13.50 uur.

Bij de start aangekomen  bleek dat het startschip wegvoer om een betere positie in te kunnen nemen voor de start zodat we weer te maken kregen met kort uitstel en we om ruim 14.00 uur pas van start konden. 

Voor de start nam de windkracht plotseling enorm toe om na 10 minuten weer terug te vallen naar een windkracht 3. 

De onderboei was de beste plaats om te starten. Ongeveer tien jollen maakten de bakboord slag naar de eerste boei, waarbij onder andere Erik en Pieter. Na deze boei raakte ik het overzicht op de wedstrijd kwijt. Door de vele windschiftingen kachelde ik langzamerhand achteruit en lag op een gegeven moment helemaal achteraan . Hoe de voorste boten in de wedstrijd lagen heb ik niet meer kunnen zien. Na twee en een half uur zeilen kwam Erik als eerste over de finish gevolgd door Pieter. Jammer dat Jildou die als vierde finishte uit de uitslag werd geschrapt omdat ze te vroeg was gestart (ufd)

Er was een steigerborrel geregeld voor na de wedstrijd. De laatste jollen kwamen  om  half 6, binnen, zodat op het dijkje ook de gezellige borrel pas later kon beginnen. 

Dit was voor mij dag één. Nu op naar dag 2 en deze zondag kan het alleen maar beter gaan.

Jildou was in topvorm met een 4e plaats, maar kreeg een rode kaart door een te vroege start (UFD). Een telefoontje van Trump naar de voorzitter van de KWS biedt nog hoop ;-).

Foto boven: Erik de Vries in actie.

Vlootschouw sneek 2026

Door Jildou

De voorbereidingen zijn getroffen. De bloemen zijn geregeld, de lampjes branden en de nieuwe twaalfvoetsjollenpolo ligt klaar. Alles is aanwezig voor een prachtige Vlootschouw.

Voor mij is dit niet zomaar een traditie. Al op dertienjarige leeftijd voer ik voor het eerst mee tijdens de Vlootschouw, samen met een bemanningslid van een 12-voetsjol uit de befaamde Timmerfamilie. Ik kan me zelfs herinneren dat dit een keer tijdens de '55+'-editie was. Vanuit het publiek klonk toen: "Dat ziet er goed uit voor de 55+!" Het mooie is dat die toen nog onbekende toeschouwer later mijn man is geworden. Zo zie je maar: je weet nooit wat een Vlootschouw je brengt.

Mijn kinderen zijn helaas iets minder gevoelig voor deze traditie. Een paar jaar geleden beleefden beide jongens dit prachtige spektakel nog samen met mij, maar dit jaar lagen hun prioriteiten ergens anders. Daarom besloot ik een vriendin mee te vragen die helemaal niet bekend is met de watersport. Voor haar was alles nieuw en juist dat maakte het extra leuk. Haar enthousiasme werkte aanstekelijk. En wees eerlijk: met z'n tweeën in een twaalfvoetsjol is het toch ook gewoon veel gezelliger?

Alle ingrediënten zijn aanwezig voor een geslaagde avond: een leuke bemanning, een hapje en een drankje, én als kers op de taart droog weer met een heerlijk zonnetje.

Voordat de Vlootschouw begint, laten we een bruisend Starteiland achter ons. Daar heeft zich die middag opnieuw een prachtig stukje Friese folklore afgespeeld: de indrukwekkende skûtsjesilerij. Eigenlijk begint het Sneekweekgevoel daar al. Vanaf het dek genieten van al die prachtige zeilen op het water… wat wil een mens nog meer?

Ook in de binnenstad van Sneek hangt een bijzondere sfeer. Overal klinkt muziek, varen bootjes af en aan en stromen de terrassen vol. Je voelt aan alles dat de stad zich opmaakt voor een week vol gezelligheid.

Na een heerlijke plate te hebben gegeten, maken we onze 12-voetsjol gereed voor de waterparade. Als achtste boot in de vloot worden we door de sfeervolle grachten van Sneek gesleept. Langs de kades staan rijen dik mensen die niets van dit prachtige schouwspel willen missen. Er wordt gezwaaid, gefotografeerd en volop genoten.

Onderweg brengen we een saluut aan de vlootvoogd, aan de panschipper en aan KWS-voorzitter en voorzitter van de sectie wedstrijdzeilen, Klaas Weissenbach. Ook is er een warm applaus voor de Boot van het Jaar: de catamaran Beatrix van SailWise. De muzikale optredens langs de route zorgen ervoor dat de hele tocht één groot feest wordt.

En dan is het zover. De Sneekweek is officieel geopend! De 29 ingeschreven twaalfvoetsjollen kunnen zich opmaken voor een week vol prachtige wedstrijden.

Om 11.50 uur klinkt het eerste startsignaal. Maar vergeet na afloop vooral de steigerborrel om 16.00 uur niet.

Want de Sneekweek staat al jaren bekend om haar mooiste motto:

'Overdag voor de eer, 's avonds voor de sfeer!'

En als je het mij vraagt… mogen we met dat laatste best al om 16.00 uur beginnen. 😉

Oud hout

Oud hout, een geuzennaam
Nu ondersteund met een nieuwsbrief: Meten en Weten. (publicatie 1 aug 2026)
Oud hout klassen zijn: Regenboog, 30M2, 16m2, Pampus, Valk, 12voetsjol, 12m2 sharpie, Top, Flits, Vrijheid, Spanker, Schakel en Lark
Meten en Weten is de nieuwsbrief van Klassenorganisaties-verenigd: Een initiatief van Pieter Bleeker en Hugo Maarleveld
Juli 2026


Wat vooraf ging
Januari 2026 dropt de TCW (Technische Commissie Wedstrijdklassen) van het Watersportverbond een document in wedstrijdzeilend Nederland dat z’n weerga niet kent en met name bezitters van oude houten wedstrijdboten onaangenaam verrast:

Watersport-tv. Watersportverbond wil periodieke controle oud hout

Verbazing en verontwaardiging alom! Het Watersportverbond belegt 11 mei 2026 in allerijl een bijeenkomst met de klassen die de dupe dreigen te worden van de draconische maatregelen van de TCW. Het zijn de voorzitters van met name de 16m2 klassenorganisatie (KO) en van de Vrijheidsklasse die zich roeren. Maar duidelijk is dat alle elf aanwezige klassenorganisaties de TCW voorstellen categorisch afkeuren. Het Watersportverbond kan niet anders dan bakzeil halen. Watersportverbondsbestuurslid Sander Jorissen legt, na een voorstel van 16m2 voorzitter Jaap Kuin de bal bij de KO’s.
Een vervolgbijeenkomst in oktober moet duidelijkheid geven over welke kant de KO’s op willen. Maar belangrijker nog lijkt de vraag: Zullen de KO’s in staat zijn een gemeenschappelijk standpunt te vinden dat ook voor het Watersportverbond acceptabel is?

Achterliggende gedachten De TCW koketteert in de discussie over de noodzaak van het grondig meten van wedstrijdschepen met het begrip “gelijk speelveld”. Niet dat er enig bewijs is voor een ongelijk speelveld, maar daar gaat men gemakshalve gewoon aan voorbij. Dat de “speelvelden” inmiddels angstig leeg zijn geworden is voor de TCW al helemaal geen ‘issue’.

Hoe zullen de “Oud Hout” klassen zich straks opstellen?
Dat is de “hamvraag” voor alle betrokkenen! Zullen de KO’s van het “Oude Hout” elkaar kunnen vinden? En is dat dan binnen het Watersportverbond of mogelijk binnen een andere organisatievorm? Om hierover een open discussie te kunnen voeren is de nieuwsbrief Meten en Weten opgericht. Graag faciliteren wij een platform voor iedereen die het Oud Hout een warm hart toedraagt.
Denk mee, doe mee!

Publicaties over vervolg onderwerpen
Dit is de eerste nieuwsbrief Meten en Weten. Het idee is dat er meer volgen. De verspreiding vindt plaats via een PDF document en kan daarna via de verzendlijsten van de Klassenorganisaties intern worden verspreid.
Aanmelden op de nieuwsbrief kun je echter ook zelf doen door je email adres in te voeren aan de onderzijde van de nieuwsbrief. De voorlopige werknaam van dit initiatief is Klassenorganisaties-verenigd (KV)
Voor publicaties over dit onderwerp zie ook deze URL’s
Watersportverbond.nl
Watersport-tv.nl
de blog 12footnews

De initiatiefnemers van Klassenorganisaties-verenigd (KV)

Pieter Bleeker zeilt sinds 1963 wedstrijden in de Flits, Vaurien, Laser, 16m2 en de laatste 25 jaar in de 12voetsjol. In deze laatste klasse werd hij meerdere keren Nederlands kampioen. In al die jaren was hij ook bestuurlijk actief in zeilverenigingen en klassenorganisaties. Hij heeft een technische achtergrond in civiele techniek en ICT.

Hugo Maarleveld, zeilt sinds 1968 Valk, zeilde daarnaast van 2005-2015 Flying Dutchman en was van 1988 tot 1994 voorzitter van de Valkenklasse Organisatie en van 1990 tot 1993 bestuurslid van het Watersportverbond (voorzitter hoofdsectie wedstrijdzeilsport)

nog niet helemaal compleet, maar zo komt de niewsbrief er ongeveer uit te zien

nieuwsbrief Meten en Weten 1 (concept)

schrijf je hier in voor de laatste editie van Meten en Weten. En blijf zo op de hoogte van de ontwikkelingen.

Gelijk speelveld

Door Pieter Bleeker

Klaas Plaatje, helaas te vroeg overleden, was een legendarische verbondsmeter. Toen hij de jol van mijn broer Wim, de 869 ging meten, was ik toevallig in de loods bij Jeroen de Groot. De zeeg was bij de spiegel 1 cm te hoog. Klaas zei: "Dit gaat nergens over. Als Klassenorganisatie (KO) bepalen jullie de regels, het is jullie spelletje. Ik doe alleen maar mijn werk". En daarna schudde hij zijn hoofd."

 Nu kon dit euvel direct hersteld worden door Jeroen. De schaafmachine erop en alles was weer okay. Vaak kan dat echter niet. Zo zijn er jaren geweest dat 50% van alle nieuwe jollen werd afgekeurd. Regels zijn regels. Ook al zijn ze achterhaald of onzinnig. Vroeger had je nog het fenomeen van dispensaties, maar ook dat was te soft en is daarna afgeschaft door de TCW van het Watersportverbond.

Boekhoudersmentaliteit

Wat mij opvalt dat veel TC leden steeds meer een boekhouders mentaliteit krijgen. Elke mm telt. Wantrouwen viert hoogtij.  Maakt niet uit of het invloed heeft op de snelheid. Het speelveld moet precies gelijk zijn. Met als gevolg soms draconische straffen tijdens kampioenschappen. Bijvoorbeel in de 12voetsjol toen zwaardkasten een populair controle  onderwerp waren en soms een mm afweken, omdat hout nu eenmaal uitzet door vocht.

Er is daarna door derden wetenschappelijk onderzoek gedaan of een nauwe zwaardspleet invloed heeft op de snelheid.  Het resultaat: nihil (1 seconde verschil in  een wedstrijd van 45 minuten).  Het watersportverbond ontkende dit onderzoek niet, maar gaf aan dat het vooral om de beleving ging. Aan borrelpraat wordt dus blijkbaar meer waarde gehecht dan aan wetenschappelijke feiten. 

Hoe het ook kan

Zou het objectief niet beter zijn dat TC's en TCW wat meer vanuit het perspectief " invloed op de snelheid" gaan redeneren. Een voorbeeld. 

In 1983 won de Australia II de America's cup. Het bijzondere aan dit schip was het onderwaterschip met de vleugelkiel waarmee een superieure snelheid kon worden behaald. 

Ik kan me ook nog een foto herinneren waar het onderwaterschip aan het oog werd onttrokken met een kleed. Je wilt de concurrentie niet wijzer maken. Het geeft aan dat het onderwaterschip van invloed is op de snelheid. Niet alleen bij deze 12meter, maar ook bij de  oud hout eenheidsklassen

 Eigenlijk is snelheid toch heel simpel met deze formule te definieren: snelheid = aantal pk's van de motor c.q. de zeilen minus  de weerstand  van het onderwaterschip. 

Aerodynamica en hydrodynamica vormen de wetenschap om de essentiele regels boven water te krijgen. 

Nu bepalen de bouwvoorschriften de regels. Is de dikte van de spiegel 18 mm ipv 20mm...protest en intrekken certificaat.  Klopt de zeeg niet helemaal ...weer een rode kaart.

Een TC lid vertelde mij ooit: als de zeeg niet klopt, kan er minder buiswater in de boot komen.  Daarom moeten we streng zijn: Hoe bruin wil je het bakken?

Een streven naar een exact gelijk speelveld is hetzelfde wat Don Quichotte met windmolens deed. En daarnaast de doodsteek  voor de meeste oud hout klassen. Veel mensen haken af en zoeken hun vertier elders. Wordt het niet eens tijd dat we met z'n allen gaan kiezen voor slimme regels? Dus alleen handhaven mbv regels die er echt toe doen cq  invloed hebben op de snelheid.

Daarom een pleidooi voor KISS ( Keep it Simple, Stupid ). Weinig regels op het meetformulier, maar wel goed doordacht. Altijd zou er een aantoonbaar verband moeten zijn met de snelheid. Daarbij zijn er hoofd- en bijzaken. Veel technische discussies gaan m.i.  over bijzaken wat natuurlijk aan de bar met een glas bier in de hand urenlange gesprekken kan  opleveren. Maar de hoofdzaken worden dan vaak uit het oog verloren. In de jollenklasse is iemand kampioen geworden die achteraf een veel te groot roer had. In dat geval had er moeten worden ingegrepen en wel vooraf, zodat iemand het nog kan herstellen. Want niet iedereen is per definitie een fraudeur. Dat heeft de toeslagen affaire ook pijnlijk duidelijk gemaakt. Zelfs de VVD geeft dat nu toe.

En buiten alle technische scherpslijperij tot de laatste mm.  In het clubhuis van de Kaag, staat een mooie spreuk: elk jolletje zeilt zoals het gestuurd wordt.

Princenhoftocht 2026

Door Leen van Willigen (848)

Zie Foto album

Uitslagen Princenhoftocht en Open wedstrijden


66e Princenhoftocht zaterdag 4 juli 2026.
Klimaatverandering? Het is bijna ieder zeilweekend raak, te veel of te weinig wind. Zo ook weer de zaterdag van dit weekend met 4 Bft en hele gemene vlagen tot wel 6 Bft. Met als trieste gevolg dat er van de 20 ingeschreven deelnemers er maar 11 aan de start verschenen, de meeste met bemanning of bij elkaar in de jol.
Gert Pauli, Pieter Bleeker, Floris van der Meer en vader Eric gingen in het ochtend gedeelte van de tocht/wedstrijd heel gedurfd toch als solozeiler de strijd aan, ’s middags namen ze, m.u.v. Gert, toch maar bemanning mee en bewezen dat zij tot de toppers behoren, solo of met bemanning, met resp. een 1 e , 2 e , 3 e en 4 e plaats zijn ze altijd vooraan te vinden in de uitslag. Opmerkelijk was wel dat Gert de middag wedstrijd als enige ‘1-pitter’ won, waaruit je voorzichtig kan concluderen dat met of zonder bemanning niet altijd van doorslaggevend belang behoeft te zijn, chapeau voor Gert!! Een aparte traditionele happening bij de Princenhoftocht is de lunch bij het huisje van mevr. Corrie Brada. Zij vierde kort geleden haar 90 ste verjaardag, we hebben haar luidkeels toegezongen en nog vele gezonde jaren toegewenst. Het mag niet onvermeld blijven dat onze voorzitter Wim Bleeker bij de ochtend wedstrijd zijn vrouw Adelia (zie foto) als bemanning meenam. Weliswaar goed voorbereid door een zeilpak voor haar aan te schaffen, zij moest immers al het buiswater opvangen, maar een hangtouw voor haar was er bij ingeschoten. Met als noodlottig gevolg, alhoewel ook wel enigszins lachwekkend, dat al zeer spoedig na de start zowel Wim als Adelia bij een plotselinge windshift achterover in het warme plaswater vielen. Wim is gescheiden door gevaren, ’s avonds bij de Chinees waren ze weer een paar. Zeilpak op marktplaats ? Bart Boersma uit Bergen met de jol 800 was een nieuwkomer in onze klasse, hij zat pas voor de 3 e keer in zijn jolletje en vond het, ondanks de harde wind en solo gezeild, toch wel een lolletje en hopelijk ook een blijvertje. De schrijver van dit verslag is bij harde wind vaak bemanning bij Gerrit Klugkist, altijd leuk en gezellig wat te kletsen te hebben aan boord, en ja, zelfs na minstens 50 keer overstag te zijn gegaan in de Folkertssloot bleef het genieten!

179e Open Wedstrijden op Pikmar en Wide Ie op zondag 5 juli 2026.
Zondag aanmerkelijk minder wind maar nog steeds die ‘rot’ vlagen en windshifts. Voor de eerste plaats werd het een tweestrijd en stuivertje wisselen tussen Wim Bleeker en Bart Brijder, de hoofdprijs ging naar Wim omdat zijn laatste wedstrijd een 1 was.
Ook nieuw in het jollenveld was Oscar Grooten uit Drachten met de jol 31. Niet bang om alleen te zeilen, had echter de pech dat zijn grootzeilval tijdens het zeilen brak. Met dank aan het Bestuur Koninklijke Zeilvereniging “Oostergoo”, bij het palaver en de prijsuitreiking keurig in het pak en passend bij zeilwedstrijden in zo’n paradijselijk natuurgebied.

Zomerwedstrijden KWS 2026

Door Gerrit Klugkist

Uitslagen
foto album Zomerwedstrijden KWS 2026

In de week naar de zomerwedstrijden liep de temperatuur steeds verder op en de weersvoorspelling was verontrustend; zaterdag weinig of geen wind met temperaturen boven de 30 graden en zondag onweer.
Het aantal afmeldingen liep snel op en dat op het toch al niet grote veld deelnemers. Na wat opschepperij van mijn persoon over de oudere sterke en krachtdadige generatie die wel moeilijker situaties had meegemaakt, kon ik natuurlijk niet wegblijven. Op naar het Sneekermeer, een beetje vroeg, ik heb een hekel aan die drukte bij de trailerhelling maar het was opvallend rustig. Ook de kraanmachinist vond dat hij weinig te doen had. In de auto met airco heb je geen idee hoe warm het is maar als je uitstapt wordt dat snel duidelijk. Jol in het water en meest peddelend naar het starteiland, bij aankomst alleen de jol van Richard op de wal verder niemand van de jollenclub en inmiddels al aan een verschoninkje toe, het zweet loopt dan samen met zonnebrand cream in je ogen,” lekker “, het is warm, erg warm. Boodschap via de luidsprekers: Er wordt vandaag niet meer gevaren. Ik had er vrede mee, samen met Erik en Floris die ook waren gearriveerd koffie gedronken. Erik en zoon hebben de jollen in het water gelaten omdat ze het op de wal te droog vonden, slecht voor het hout. Nou dat bleek later niet nodig, in de nacht van zaterdag op zondag heeft het zo veel geregend, bij ons was het noodweer, dat mijn jol tot boven de vlonders vol geregend was maar ik kon de zelflozers open zetten en leeg was de jol, in het water gaat dat moeilijk.
Met 8 deelnemers hebben we 2 mooie wedstrijden kunnen varen wat het weekend toch een succes maakt. Het werd een strijd in de familie, Berend Brijder zou trots op jullie zijn geweest.

Hans van der Kooy overleden

Op 26 mei 2026 heeft Hans de zeilen definitief gestreken, na vele jaren in de 16m2, O jol en 12voetsjol te hebben gezeild. Ik kende Hans al sinds 1970, hij had toen de Schildweek gewonnen in de 16m2 en ik in de Flits.
Daarna volgde voor hem de Zuidlaardermeer week maar hij wist niet dat het meer ondiep was. Nu praatte hij plat Hagenees en bij ZZ spreken ze in zijn woorden een vet Gronings dialect. Nadat Hans diverse keren aan de grond liep en de anderen niet, werd hem toch duidelijk, ondanks de taal verschillen, dat hij met een kortere kiel moest varen. Die had hij niet, maar van Sies Nijdam kreeg hij een fonkelnieuwe kwadraat met korte kiel te leen en toen werd hij weer eerste. Want zeilen kon hij als de beste, evenals boten bouwen en lakken. Hans had altijd een aannemers- en schildersbedrijf. Zijn eerste 16m2 bouwde hij zelf en daar dacht hij goed over na. Hij werd er Nederlands kampioen 16m2 mee in 1966 en ook in 1974. De laatste keer samen met Jetty, zijn vrouw, aan de fok. De 16m2 was toen een zeer competitieve klasse met grote velden, in totaal zijn er ca. 30.000 gebouwd, waarcan 4500 met een meetbrief.
Daarna stapte hij over naar de O jol. Ook in deze klasse zeilde hij meestal vooraan. Vooral aan de buitenlandse wedstrijden beleefden zij veel plezier.
Hans was een houtliefhebber en kreeg na de O jol periode een kans de total loss verklaarde 12voetsjol 786 voor een prikkie te kopen. Hij was toen al van Den Haag naar Akkrum verhuisd ( in 2000)  ivm zijn pensioen en de lage huizenprijzen. Uiteindelijk is het gelukt deze jol weer te herstellen en er nog 10 jaar plezier van te hebben. De jol vaart nog steeds, nu met Victor van Solinge. Jetty paste zich in Friesland goed aan en ging gelijk op Friese les. Hans niet, met plat Hagenees kon hij zich ook wel redden. Zeker in de 12voetsjol, waar hij ook weer met de besten kon wedijveren. In die tijd heb ik hem en Jetty beter leren kennen, want ze deden overal aan mee, ook aan de toertochten. Het lukte Hans zelfs nog de jaarprijs te winnen in 2007. Rond zijn 80e kreeg hij diverse kwalen, ook de concentratie viel hem zwaar. Maar nog wel 3 keer in de week naar de sportschool, tot het laatst. Hij was in zijn jonge jaren een uitstekende zwemmer en zat zelfs in de kernploeg voor de Olympische Spelen. Ook deed hij veel aan vechtsporten. Een keer had hij een wond aan zijn hand. Ik vroeg hoe dat kwam. Hans: "Een vriend van mij had wat problemen met een buurman. Ik heb die man opgezocht en even duidelijk gemaakt hoe ik over hem dacht. Vandaar, maar niet tegen Jetty zeggen hoor. Ik heb gezegd dat ik me per ongeluk heb gestoten...". Een kort lontje was hem niet vreemd, ook in de wedstrijden niet. Zijn mening stak hij nooit onder stoelen of banken en zijn confronterende stijl viel daarom niet bij iedereen in goede aarde. Dat neemt niet weg, dat het voor velen een plezier was hem en Jetty mee te maken. Altijd reuring, gezelligheid en mooie verhalen over het zeilen, het was duidelijk zijn passie.
Hans was 88 jaar, we zullen hem vooral herinneren als iemand in de categorie ruwe bolster, blanke pit. Hij overleefde Jetty 2 jaar, ze laten twee dochters en een kleindochter achter.

Foto album Hans en Jetty van der Kooy

Pieter Bleeker

Boten administratie

door Pieter Bleeker

Boten administratie

A.4 BOTENADMINISTRATIE VAN DE KLASSE
A.4.1 De taken m.b.t. de botenadministratie van de klasse worden uitgevoerd door het Watersportverbond.

Deze regel is opgenomen in de klassenvoorschriften. Het registreren van een meetformulier bij elke boot is een onderdeel van de botenadministratie. Als deze regel zo stellig wordt geponeerd, mag je toch verwachten dat alle meetformulier data volledig, juist en actueel wordt bijgehouden door het Watersportverbond.  Er zijn echter meetformulieren van boten in de loop der jaren  verdwenen. Dat was één van de argumenten om het hele hermeetproces in gang te zetten. De administratie was dan gelijk weer compleet en up to date. Is het daarna gegarandeerd dat de administratieve taken consequent worden uitgevoerd door het Watersportverbond. Daar kun je wel twijfels bij hebben, want administreren is intensief en ondankbaar werk en heeft zeker niet de hoogste prioriteit in vergelijking met alle andere taken van het Watersportvernond. Administreren kost immers veel moeite en dus geld. Wie een botenadministratie veel beter kan uitvoeren, zijn de vrijwilligers van de klassen organisaties. In de Twaalfvoetsjollenclub heeft de familie Daniels al sinds mensenheugenis een spreadsheet opgezet met data over alle ooit gebouwde 12voetsjollen. Inclusief bouwer, bouwjaar, naam van de boot, eigenaar, datum verkoop enz. Veel potentiele kopers en andere geinteresseerden maken hier gebruik van. De data wordt via een formeel en informeel netwerk bij elkaar gesprokkeld. Het is een zogenaamde schaduw administratie, want de officiele administratie hoort volgens A.4.1 bij het Watersportverbond te liggen. Maar nood breekt wet en dat is altijd de reden dat ergens, in welke organisatie dan ook, een schaduwadministratie wordt opgezet. In de ICT is kwaliteit van data een onderbelicht probleem, waardoor vaak grote operationele problemen ontstaan. Het Verbond kan er nu over meepraten bij de boten administratie maar ook bij de startlicenties. Zie de lijsten voor elke wedstrijd met zeilers, die blijkbaar (nog) geen startlicentie hebben of foutief zijn opgenomen in alle gekoppelde  administraties. Dat laatste gebeurt ook regelmatig o.a omdat er is gekoppeld met administraties van zeilverenigingen. Het ICT landschap van het Verbond lijkt wel erg complex.
Hoe het ook kan: De internationale Flying Dutchman organisatie heeft een buitengewoon complete botenadministratie, inclusief de meetformulieren van alle ooit gebouwde FD's.
Ik vraag me dan ook af: Wat is er tegen het idee om meetformulieren van boten door de klassen organisaties zelf te laten administreren. Een agendapunt bij het overleg met de KO's dit najaar?

Pinksteren Kaag 2026 verslag

Foto album
Uitslagen
facebook film Alix Noel

Zaterdag
Door Jacqueline Francoys

Zaterdag 23 mei startte het internationale Pinksterevenement op de Kaag met 6 sprintwedstrijden, een zonovergoten en warme dag. Jollenzeilers uit alle regio’s verzamelden zich in opperbeste stemming rond de Kaagsociëteit met als vanouds alle moederschepen in de kom voor het wedstrijdkantoor. Kiki de havenmeester dirigeerde met overtuiging en glimlach alle schepen die niet meededen aan het evenement weg uit de kom. Er was weinig wind voorspeld en gelukkig viel dat zaterdag mee.  Voor de selectie wedstrijden van de zaterdag waren de jollen over vier groepen verdeeld. Er konden ondanks de onheilspellende windverwachting zowel ‘s morgens als ‘s middags 3 goede wedstrijden gezeild worden. Er werd elke drie minuten gestart onder toeziend oog van onze penningmeester Rudy die wegens schade aan zijn jol zelf niet mee kon varen. Na zijn ervaring als vlaggenman op het startschip heeft hij tijdens het jollendiner een oproep gedaan aan iedereen om zich ook eens in te zetten als vrijwilliger bij wedstrijden. Er is zeker behoefte aan en het is leuk en leerzaam! Ondanks de wat draaiende wind is het wedstrijdcomité erin geslaagd een mooie baan uit te leggen met twee goede kruisrakken. Huib Ozinga en Wim Bleeker waren aan elkaar gewaagd met beiden 4 x een eerste plaats! Met allebei een 4’tje als aftrekwedstrijd gaf het de doorslag dat Huibs tweede plek het net won van Wims derde plek. Pieter Daniels wist knap derde te worden. Vervolgens werd er gesplitst in een Gold- en Silvergroep. Wat niemand toen nog kon vermoeden bleek dit echter niet meer van toepassing en werd de uitslag van de selectiewedstrijden uiteindelijk ook de einduitslag. Dit weekend moet een enorme uitdaging geweest zijn voor het wedstrijdcomité waarvoor alle lof. In ieder geval hebben we 1 prachtige en intensieve zeildag gehad!!

Zondag
Door Eckhard Scheufler (GER825) uit Duitsland met de fles Kaagwater.
Zie de Nederlandse vertaling onder zijn Duitse tekst.

Der Sonntag am Kaager Plassen:
Der erste Tag der Kaager Pfingsten-Regatta mit seinen sechs Regatten war für mich anstrengend und lehrreich: anstrengend, weil sich am Sonntag ein Muskelkater bemerkbar machte, und lehrreich, weil ich so einige Fehler gemacht und sogar eine Disqualifikation bekommen hatte. Am Sonntag nun wollte ich alles besser machen. Ich war früh aufgestanden, hatte gut gefrühstückt und den frühen Morgen genossen. Auffällig war, dass sich noch kein Lüftchen regte, obwohl der Wetterbericht nicht viel aber doch etwas Wind versprach. Dann um etwa 9 Uhr wurden die Boote zu Wasser gelassen und wir paddelten zur gegenüberliegenden Seite, dem Club-Hafen. Erst tauchten Vermutungen zu einer Startverschiebung auf, dann die Betätigung durch die die rot-weisse Flagge am Regatta-Turm.
Die Sonne wurde immer intensiver, genauso wie der Bootsverkehr am Hafen entlang, nur der Wind ließ weiter auf sich warten. Ich vertrieb mir die Zeit im Schatten mit etwas Lesen, sprach mit ein paar Seglern und beobachte das rege Treiben im Hafen, das von der Hafenmeisterin bravourös gemanagt wurde. Auf deutsch heißt dies „Hafen-Kino“ mit all den mehr oder minder gelungenen An- und Ablege-Manövern, mit Motor-Problemen und was ein Hafen noch so zu bieten hat. Dann endlich die Ankündigung eines Starts, weil ein wenig Wind sich rührte. Die Boote legten ab, aber das erwies sich mit dem wenigen Wind und der durch die Motorboote verursachten kabbeligen See als sehr ungemütlich. Endlich erreichten wir das Startschiff und es kam zu einem Start der Gold-Gruppe und fünf Minuten später starteten wir, die Silber-Gruppe. Der Wind ließ extrem nach und einige von uns hatten sogar Schwierigkeiten über die Startlinie zu kommen. Das Abbruch-Signal erlöste beide Gruppen.
Der Tag endete mit dem vergnüglichen Jollen-Dinner im Clubhaus des KWV de Kaag.

De zondag op de Kager Plassen:
De eerste dag van de Kager Pinksterregatta met zijn zes wedstrijden was voor mij zwaar en leerzaam: zwaar omdat ik op zondag last kreeg van spierpijn, en leerzaam omdat ik een aantal fouten had gemaakt en zelfs gediskwalificeerd was. Op zondag wilde ik het nu allemaal beter doen. Ik was vroeg opgestaan, had goed ontbeten en genoten van de vroege ochtend. Opvallend was dat er nog geen zuchtje wind stond, hoewel het weerbericht niet veel maar toch wat wind beloofde. Toen, rond 9 uur, werden de boten te water gelaten en peddelden we naar de overkant, naar de clubhaven. Eerst waren er vermoedens over een uitstel van de start, daarna werd dit bevestigd door de rood-witte vlag aan de starttoren.
De zon werd steeds feller, net als het scheepvaartverkeer langs de haven, alleen liet de wind nog steeds op zich wachten. Ik bracht de tijd door in de schaduw met wat lezen, sprak met een paar zeilers en keek naar de drukte in de haven, die door de havenmeesteres op briljante wijze in goede banen werd geleid. In het Duits heet dit „Hafen-Kino“ met al die min of meer geslaagde aan- en afmeermanoeuvres, met motorproblemen en wat een haven verder nog te bieden heeft. Toen eindelijk de aankondiging van een start, omdat er een beetje wind opstak. De boten voeren weg, maar dat bleek met de weinige wind en de door de motorboten veroorzaakte woelig water erg oncomfortabel. Eindelijk bereikten we het startschip en de Gold-groep ging van start, vijf minuten later volgden wij, de Silver-groep. De wind nam extreem af en sommigen van ons hadden zelfs moeite om over de startlijn te komen. Het afbreeksignaal verloste beide groepen.
De dag eindigde met het gezellige jollendiner in het clubhuis van de KWV de Kaag.

Maandag
Door Hans Reyers

Geja verzocht mij het verslag over de 2e Pinksterdag te schrijven en ik dacht daar met een kort “niet gezeild” mooi af te komen, maar de prijsuitreiking was volgens haar wel een stukje waard. Die begon eigenlijk al bij het diner de vorige avond toen Daan Daniels de Jaarprijs 1925 in ontvangst mocht nemen, een prachtig jollenmodel ooit gemaakt door Hans van Deventer en nu beschikbaar als wisselprijs voor degene die per jaar de meeste (Oostenrijkse) punten binnenhaalt. De totaalprijzen voor Pinksteren werden berekend over de 6 selectie wedstrijden die zaterdag gevaren zijn en daar had Huib Ozinga net een puntje minder dan Wim Bleeker en Pieter Daniels legde beslag op de derde prijs. Over een Silverfleet werd niet gesproken en de wisselprijs voor de langeafstandswedstrijd ging weer terug in de mooie kist die Fred Knitel er voor gemaakt heeft, toen het nog de eeuwige tweede prijs was bij de Kaagweek.
Uiteindelijk was er nog de Star is Born Prijs voor de beste jeugdige deelnemer, vroeger was daarvoor een speciale jeugd wedstrijd maar daar is helaas niet genoeg jeugd meer voor. Pieter Reyers deed als jongste mee in de jol van zijn opa en kreeg de prijs die vorig jaar al naar zijn jongere zusje Isabel was gegaan. In 2013 naar zijn jongere broer Thomas terwijl hun oom Jelle de allereerste winnaar was in 1983 en allemaal in de H380 zoals ook weer in het gloednieuwe tuig staat. Thomas is uiteindelijk de enige Star die inmiddels in de nationale selectie 49 zit waarin/op hij zo’n 100 dagen per jaar in Europa rondscheurt.
De familie Daniels is ook goed vertegenwoordigd met Daan’s zoon Lars in 1995, 1996, 2002 en 2003 en Hein’s dochter Carlien in 1998, 1999 , 2000, en 2019. Nanco Oskam, de kleinzoon van Greet Tims zat daar tussen in 1997 en 2015, hij heeft de 277 geërfd maar zeilt er nauwelijks in. Carlien zeilt nog zelf jol maar heeft het nu te druk met 2 kinderen.
Diederik Kuiters won in 2004 maar ziet toch meer in de Yngling. Marcel Bleeker won in 2014 en Christiaan Klinkenberg in 2018, beiden zeilen soms in een eigen jol. Verder staan er nog namen van jollen kinderen wier ouders maar een paar jaar jol gezeild hebben. Behalve dan Joost van Beekum in 1985 en 86 wiens vader Arjan jaren lang in de 544 heeft gevaren en later in de 642 drie keer kampioen is geworden, 1988, 89 en 90. Zijn broer Jasper is getrouwd met de kleindochter van Anne Timmer bij wie zij met zwaar weer bemande en dan lagen zij samen in de 341 altijd straten voor.
Ik moet nu het wengé houten voetstuk vergroten want er moeten weer nieuwe naamplaatjes bij.

Pinkster-2-daagse Grou 2026

Door Tseard de Jong

Foto album
Uitslagen

De Pinkster-2-daagse werd deze keer georganiseerd door de zeilvereniging GWS op het Pikmeer en Wijde Ee bij Grou op 23 en 24 mei 2026.
In de aanloop naar het weekend werd het al duidelijk: na het geweld van de Kleine Sneekweek was de wind voorlopig op. Windfinder had voor zaterdag max. 8 knopen in petto en voor zondag nog minder. De organisatie had een aardige troef bedacht: bij te weinig wind gaan we aan de slag met een Olympische baan op het Pikmeer. Dan houden we de zeilers tenminste in de buurt en hoeven we ze bij weinig wind niet terug te slepen. Hoe dat praktisch er uit zou hebben gezien zullen we nooit weten. 46 Boten van 4 klassen (Valk, O-jol, 12Vts en Gws-schouw) op een kleine baan. Lekker vol! Het is er niet van gekomen. Op zaterdagochtend een zeilbare wind en we konden finishen bij het eiland. Uw verslaggever zeilde met een geleend zeil van Floris van der Meer 850; het kostte wat moeite om het er goed op te krijgen. Uitslag van de ochtendrace: 1 Erik van der Meer, 2 Floris van der Meer, 3 Emiel Westerhof. ‘s Middags was er nog wat meer wind en er kon zo nu en dan voorzichtig wat worden gehangen. Het zeil van Floris deed het nu ook aanmerkelijk beter. Maar de wind was wel wispelturig en het werd nog spannend voor Emiel, de latere winnaar. Met een aanmerkelijke voorsprong raakte hij in een windgat in de Tynje en kwamen Erik, Floris en Tseard bijna tot aan zijn roer. Maar het vlaagje kwam op tijd en werd hij terecht eerste. Op zondag was het schitterend weer en dus geen wind. Na overleg werden de wedstrijden af geblazen en was om 11 uur de prijsuitreiking met lekkere prijzen van de lokale bakker. Zelfs de vlootvoogden kregen een lekkere verrassing; een goed idee!

Einduitslag: 1. Emiel, 2. Floris, 3. Erik. En het zeiltje van Floris heeft een nieuwe eigenaar.