Kleine Sneekweek 2026

Door Marco Piket (zie foto)

foto's

uitslagen

Dag1

Na drie jaar was ik blijkbaar weer aan de beurt om een verslag te schrijven over de kleine sneekweek 

De druk is wel hoog na het literaire hoogstandje van Victor vorige keer maar ik zal een poging doen.

Het voorspel is altijd met belangstelling de inschrijvers checken. Wie gaan er met de prijzen vandoor en met wie kan je de strijd aangaan. Tot sluiting van de inschrijving 14 deelnemers en waarvan twee van buitencategorie.  Met drie prijzen biedt dit perspectief voor de overige twaalf.  Maar dit was te vroeg gejuicht want ook de voorzitter van de club schreef ter elfder uren nog in.  

Dan de weersverwachting eens even bekijken. Veel wind, veel regen en koud. Dan vraag je je toch af of je deze hobby wel voor je plezier doet. Of blijkt het in de praktijk mee te vallen.

Woensdag de boot opgetuigd en dan komt ook zus die haar rentree gaat maken. Ze pakt haar nieuwe zeiltje uit en dat ziet er jaloersmakend mooi uit. 

Donderdag wedstrijd 1 

Zoals gebruikelijk beginnen we met uitstel. Nog wel even de kans om mijn muts nog op te halen hetgeen geen overbodige luxe blijkt te zijn want voor de start krijgen we een hagelbui voor de kiezen.

Bij de start zie ik dat Gerrit onvrijwillig de watertemperatuur test na het aan elkaar vasthaken van Gerrit en Jolanda. Gelukkig geen schade en blessures blijkt achteraf.

Tijdens het palaver werd een windkracht 2 tot 3 in het vooruitzicht gesteld maar dat was wat aan de lage kant. Overal in het veld was er sprake van een mooie strijd met veel positiewisselingen. Zelf redelijk tevreden met plaats 7 en benieuwd wat het weer morgen gaat doen en of we de eerste tweepitters gaan zien.

Dag 2

Zoals gebruikelijk varen Jolanda en ik met de sloep en twee jollen naar de Zoutepoel om daar op te tuigen.

Jolanda merkt op dat mijn joystick nog maar net aan mijn helmstok vast zit. Zie foto album. Wat nu ?? 

Ik meen me te herinneren dat ik er nog één in de schuur heb liggen dus zus achterlatend met 2 jollen scheur ik terug naar het huis in Terherne. Onderweg zie ik Victor aankomen maar die heeft ook alleen een joystick in de schuur. Nog drie kwartier voor de start.  Aangekomen bij het huis geen joystick te vinden. Ductape dan, ook niet te vinden. Naar de buurman en na even zoeken met een rol weer terug naar zus en de jollen. Nog een half uur voor de start.

Scheuren weer met die sloep. Inmiddels wel bedacht dat Ductape niet sterk genoeg is en de wedstrijd aan mijn neus voorbij gaat. Aankomend op de Zoutepoel zie ik Jolanda nog steeds aan de steiger liggen. Ik zeg dat ze als de drommel naar de start moet en dat ik terug vaar naar huis om een nieuwe joystick te halen. Nog 20 minuten voor de start en ik ben bang dat Jolanda het niet op tijd redt naar de start. 

Na een joystick gehaald en gemonteerd te hebben vaar ik terug naar de eenzame jol 824 en kan ik vanaf de steiger alle boten voorbij zien komen waaronder de laatste dappere Flitszeilers. 

Een verslag van de wedstrijd moet ik dus helaas schuldig blijven. Jolanda blijkt de start op tijd te hebben gehaald en samen lunchen we op de sloep. Hagelbui twee trekt over en het poeiert er flink op los. Dan de melding dat OW is gehesen, hetgeen slecht uitkomt want ik moet vanavond naar een bruiloft. Even later het sein dat er vandaag niet meer wordt gezeild. Licht teleurgesteld omdat ik vandaag niet gevaren heb maar in ieder geval op tijd voor de bruiloft tuffen we naar huis. Morgen zijn we weer van de partij.

Dag 3

Zoals gebruikelijk tuffen we naar de Zoutepoel om daar op te tuigen.

Bij het aanmeren worden we verrast door een soort windhoos waardoor mijn zeil uit de jol waait. Eenmaal aan wal blijkt de vork van de giek gebroken te zijn. Dus Jolanda naar de start en Ik weer aan het klussen. Beslag overzetten op een antieke giek die nog in de schuur hing. In ieder geval op tijd voor de middagwedstrijd. 

Op de app zie ik dat jarige job Erik van de Meer (gefeliciteerd Erik) is omgeslagen en daarmee ook Gerrit zijn tweede natte pak van de week heeft opgelopen.

‘s Middags laat ik de sloep achter en ga op zeil naar de start. We zijn met zeven jollen aan de start. Vier twee pitters en drie dappere einzelgängers. Het waait nog steeds stevig en even vraag ik mij af of ik dit wel moet doen. Niet zeuren is de uitslag van dit innerlijk beraad dus zorgen dat je voor de start zo min mogelijk water in de boot krijgt en dan gaan met die banaan. Het eerste kruisrak is weer overleven. Wim Bleeker houdt het voor gezien zodat we nog met zes zijn. Bij de eerste boei liggen de 468 met Annabel Westerhof en bemanning en de 888 met Pieter Bleeker en Jildou Hak voorop. Ik kan zien dat er een enorm loefduel ontstaat in het voordewindse rak. Eenmaal op de Poelen kakt de wind wat in waardoor ik zowaar op kan schuiven naar plek 4. Onderweg laat ik mijn nicht Hylke weten dat zij toch beter met haar oom dan met haar moeder mee kan varen. Het rak naar het Sneekermeer verloopt bijzonder chaotisch. Ik zie de 742 met Annette en Emiel verbaasd achterom kijken als ze mij ineens aan zien komen. De koplopers liggen ook helemaal stil en ik heb nog een beetje wind. Ik zie zelfs kansen om iedereen in te halen, maar zoals zo vaak zijn dromen bedrog. De wind trekt plotseling weer aan en niet aan de kant waar ik lig. Zo valt het veld toch weer in de plooi en zijn de posities hetzelfde als voor het windwak alleen heeft Victor in de 786 me ingehaald. 

Met een voldaan gevoel finish ik en ga ervan uit dat het materiaal me morgen niet weer in de steek laat.

Als ik het goed begrepen heb is er met 5 gevaren wedstrijden een aftrekwedstrijd van kracht en kunnen Pieter en Jildou niet meer van de eindoverwinning afgehouden worden waarvoor hulde.

Voorjaarswedstrijden Frisia 2026

Door Victor van Solinge (zie foto boven)

uitslagen
foto album

Op zaterdag ochtend varen we vanuit Terherne met Sleepboot de Griffioen en de jol naar Grou. Ik check nog even de weersverwachting die er zeer wisselvallig uitziet: slap windje, variabele richting en hier en daar wat regen. En ping … privé bericht van Geja met het “verzoek” een verslag te schrijven. Op school was ik slecht in lezen en schrijven en had ik daar bovendien een bloedhekel aan. Maar als de oud lagere school onderwijzeres Geja je vraagt mag je geen nee zeggen. Het verzoek wordt dus een opdracht.
Niet al te druk op het Margriet kanaal en we zijn ruim op tijd in Grou. We kunnen nog even een mooi plekje in de haven vinden en bijpraten voordat we naar de start gaan. Bij de start kom ik Pieter tegen, die zegt dat hij opdracht heeft gekregen foto's te maken, terwijl ik het verslag mag doen. Ik stel hem voor dat hij bij mij in de buurt blijft tijdens de wedstrijd maar die afspraak bleek niet waterdicht. Redelijk windje bij de start van de eerste manche. We starten met 13 jollen. De eerste boventon blijkt weer een scherprechter, waarbij het veld volgens het gebruikelijke kasten systeem in de jollen klasse wordt gerangschikt: Vooraan de Bleekers (2x) en van de Meer (1x), Westerhofjes (de 2 oudjes, waar is Annabelle) en Bert en Oscar vooraan, de rest er ergens tussen of erachter. Wim kunnen we makkelijk herkennen aan zijn rode MAGA petje. (Make Assen Great Again) en broer Pieter aan een mooi zeer wit petje zonder politieke teksten erop. De wind zakt helaas verder weg en de korte baan blijkt toch nog heel lang. Ik kom als laatste over de finish. De top 3 van de eerste manche is ook de latere top 3.
Even lunchen en uitrusten op de sleepboot. Grou, slechts 5000 inwoners, en de bakermat voor veel zeilkampioenen waaronder natuurlijk Marit Bouwmeester, maar ook schaatsen, zoals Jorrit Bergsma, Marijke Groenewoud, maar ook andere sporten zoals paardrijden (dressuur). In Australia noemen ze dat het Wagga effect. Een stadje (de naam is Wagga Wagga) van 50.000 inwoners, een uur vliegen van de drie grote kuststeden met een disproportionele hoeveelheid sportkampioenen in veel sporten.
Tijdens de lunch komt er ook meer wind en een prachtig zonnetje. Ook bij de tweede manche is de boventon de scherprechter. Ik kom als 6de bij de boventon en dat wordt ook mijn eindklassering, dat klinkt simpel maar daar moest ik wel alles voor uit de kast halen. Vanaf daar een mooie strijd met Emiel, Gerrit, Bert, Leen om de plaatsen 5 tot en met 8. We komen elkaar overal en elke keer weer tegen. Het waait inmiddels pittig op de Wijde Ee, lekker wind, tegen de 4 aan zonder veel golven. De korte baan is nu wel heel kort en we zijn na een uurtje al klaar. We komen kort na elkaar over de finish en we feliciteren elkaar met de resultaten en de mooie strijd. De top 3 is dezelfde maar nu in omgekeerde volgorde. Statistisch gezien lijkt dit op matchfixing maar de karakters van deze mannen kennende, lijkt me dat zeer onwaarschijnlijk.
De jollen worden opgeruimd. Heerlijk weer om buiten op de boot even te relaxen. Een grote groep zeilers met partners schuift aan tafel bij Marleen en Sterre voor een gezellig diner. Alles komt weer ter tafel: familie, gezondheid, politiek, zeilen, boten. Wij zijn het eens: een fantastische plek voor diner met de zeilvrienden.
Op zondag ziet de voorspelling er niet heel goed uit, heel weinig wind. Wim had mijn flauwe grap over zijn MAGA petje onthouden en uit voorzorg maar een blauw petje opgezet. Ondanks het slappe windje starten we toch. Het wordt een redelijke herhaling van de vorige dag. De korte tocht wordt ingekort en we finishten op de Wijde Ee. Ik vaar een lange tijd tussen het echtpaar Westerhof en dat is ook zo bij de finish. Interessant om dit nautisch huwelijk van dichtbij mee te mogen maken. Oscar meldt zich dit keer in de top 3 ten koste van Pieter. Zonder wind proberen we naar Grou terug te varen. We hebben slechts een halfuurtje voor de lunch en we gaan weer het water op. Ik word helemaal blij van de aangepaste weersvoorspelling, ze beloven veel wind en regen. Helaas voor mij blijkt Grou zich niet te houden aan de weersvoorspelling.
Ook de vierde manche kent weer een indringer. Ditmaal Gerrit. Hij zeilt zich in de top 3 ten koste van Erik. Prachtig om te zien hoe Gerrit met de 814 alle bekende nautische en fysieke wetten trotseert en gewoon beneden en bovenwinds iedereen voorbij zeilt. Zijn vriendelijke karma creëert een microklimaat waarin hij een onzichtbare privéwindvlaag met zich mee laat varen. Volgens mij is het Gerrit effect de oplossing voor de energietransitie. Kortom, een mooi weekend op Grou, het zeil mekka van Nederland, broedplaats voor sport, en het mooiste vaarwater voor onze jollekes. De definitieve uitslag is: Wim, Erik en Pieter met Oscar en Gerrit als indringers. Op naar de Kleine Sneekweek.

Wim Bleeker in de 869 en gastzeiler Aaldert van der Graaf in de 657 varen de haven uit van het zeilcentrum in Grou

De Kaag 23-25 mei 2026

By Pieter Bleeker

Organised by
Sailing club: KWV de Kaag
National class association: Twaalfvoetsjollenclub
International class association: 12footcwc

The second international Friendship event of 2026 will be held at De Kaag over the Pentecost weekend of 23–25 May 2026.
Registration is open to dinghy enthusiasts with a classic wooden dinghy in accordance with the Dutch class rules. If you are unsure whether you are eligible to participate, please feel free to get in touch. Email Pieter Bleeker, international coordinator of the Twaalfvoetsjollenclub. E:12footcwc@gmail.com
De Kaag has been a household name among all international 12-foot dinghy sailors for many years. This year, in addition to many Dutch enthusiasts, we are again expecting dinghy sailors from Germany, Belgium, France, England and Ireland.
For information about the organising club, the Kaag clubhouse, the race course, Google Maps etc., see this anouncement

There are various hotels in the immediate vicinity. If you are coming with a camper van or tent, there is space next to the Kaag Societeit. The West Regional Commissioner, Robin Nieboer, will be happy to assist you. See telephone numbers and email addresses on the website of the twaalfvoetsjollenclub website
You can register via manage2sail. All NOR documents are also listed here.

For a glimpse, see these photos from a previous edition.
This event has been a highlight of the sailing season for many years and is one you really won’t want to miss. It is the second Friendship event of 2026. The first took place on the Baldeneysee near Essen, Germany. See report and pictures.
The third Friendship event of 2026 will take place sometime in July.  Suggestions are always welcome.

Overleg hermeetplannen 11 mei 2026

door Hugo Maarleveld en Pieter Bleeker
E:Valkenjager@gmail.com

Klassenorganisaties: Regenboog, 30M2, 16m2, Pampus, Valk, 12voetsjol, 12m2 sharpie, Top, Flits, Vrijheid, Spanker, Schakel.

Inleiding

De uitnodiging aan bovenstaande klassenorganisaties (KO’s) is verstuurd door Sander Jorissen namens het Watersportverbond. Trekt het Verbond zich iets aan van alle commotie? Dat blijkt in ieder geval niet uit de tekst van de uitnodiging. Het lijkt er eerder op dat het voorstel over de hermeetplannen wordt doorgedrukt met als motto dat een exact gelijk speelveld ten koste van alles noodzakelijk is.
Dat het gevolg waarschijnlijk een leeg speelveld gaat worden, lijkt nog niet doorgedrongen. Met alle KO’s hebben wij contacten gelegd: sommige lijken murw gebeukt en reageren passief. Anderen hebben een ledenraadpleging georganiseerd. Weer anderen laten het maar aan de techneuten van hun TC over.
In dit blog artikel hebben wij alle informatie over dit onderwerp zo goed mogelijk verzameld, zodat een ieder die aanwezig is bij deze meeting, zich een goed beeld kan vormen van de problematiek.

Hermeetplan Watersportverbond

Elke houten boot met een certificaat ouder dan 25 jaar dient eerst hermeten te worden, voordat zij verkocht mag worden. Meet- en herstelkosten zijn voor de verkoper.
Van elke houten boot moet een meetformulier aanwezig zijn. Of bij het Verbond of bij de eigenaar. Zo niet, dan volgt ook hier een hermeting op kosten van de eigenaar.

Visie

1 Zeg NEE tegen dit hermeetplan van het Watersportverbond.
2 Elk uitgegeven certificaat (meetbrief) blijft geldig totdat de KO besluit het in te trekken.
3 De huidige TCW treedt af en wordt voortaan bemensd door de voorzitters van elke KO TC.
4 De verbondsmeter zit niet meer in de TCW ivm mogelijke belangenverstrengeling
5 De KO's krijgen een zetel in het bestuur van het Watersportverbond
6 De bemanningslicentie wordt afgeschaft voor alle oud hout klassen
7 De oud hout KO’s verenigen zich in één organisatie met de werknaam ¨Classic Wood Club¨.

Analyse

Een o zo gelijk, maar vooral leeg speelveld.
Sinds januari van dit jaar waart er een spook door wedstrijdzeilend Nederland, althans voor zover het de Nationale klassen betreft. Eigenaren van vooral oude houten wedstrijdboten werden in januari opgeschrikt door een mededeling van de Technische Commissie Wedstrijdzeilen (TCW) van het Watersportverbond dat het certificaat van hun boot wel eens niet meer geldig zou kunnen zijn. De argumentatie voor zo’n draconische maatregel ontbrak volledig. Er werd wat gemompeld over het ontbreken van een “gelijk speelveld”, maar feiten ontbraken vooralsnog. Ook bleek de koers van de TCW nogal opportunistisch te zijn. De door de TCW voorgestelde maatregelen waren in het geheel niet overlegd binnen daarvoor bedoelde organen en strookten al helemaal niet met de wijze waarop het Watersportverbond zegt belangrijke besluiten te bespreken met haar leden: Watersportverenigingen. Helaas niets nieuws onder de zon, want zo gaat het Verbond al sinds 1947 om met organisaties van wedstrijdboten: de Klassenorganisaties.
Juridisch gezien is deze handelwijze helemaal een farce te noemen. Stelt u zich voor dat u als trotse bezitter van een certificaat (dat kan een schooldiploma zijn of een document van echtheid van een antiquarisch voorwerp) van een instantie te horen krijgt dat de “echtheid” per heden is vervallen. Als u vervolgens hoort: “Wij vinden om ons moverende redenen dat er geen goede vergelijking meer mogelijk is!”. Wat moet je dan?
Misschien moet het Watersportverbond eerst eens nadenken voordat men besluiten naar buiten brengt…
Er is nog een heel ander aspect: Door de jaren heen zijn de Klassenorganisaties (KO’s) veranderd van verenigingen van booteigenaren in organisaties die een mix zijn geworden van booteigenaren en “sympathisanten”. Bovendien concentreren de KO’s zich vooral op de organisatie van zeilwedstrijden. Voor de meeste KO’s zijn meetbriefhouders alleen maar interessant als ze bereid zijn wedstrijden te zeilen. Omgekeerd zijn er steeds meer meetbriefhouders die geen interesse hebben in het “wedstrijdgedoe” en de KO de rug toe keren. Pogingen van sommige KO’s iets te willen doen voor toerzeilers hebben nog niet veel opgeleverd.
Wat nu precies de inzet is van het overleg tussen KO’s en het Watersportverbond dat op 11 mei is gepland, is volstrekt onduidelijk. Iedere KO gaat voor zich uitmaken wat gewenst is, terwijl een duidelijk kader ontbreekt. Maar het meest bizarre is dat nog steeds de feiten ontbreken die illustreren dat er werkelijk sprake is van een ongelijk speelveld! De gemakzuchtige aanname van het ongelijke speelveld wordt de doodssteek voor de nationale wedstrijdzeilerij!
De trend van het teruglopen van deelname aan zeilwedstrijden zet zich nog steeds door. Van enige vorm van samenwerking tussen KO’s en Watersportverbond om deze ontwikkeling te keren is geen sprake. Mogelijk keert de wal het schip: Het aantal wedstrijdzeilers neemt zodanig af dat deze als marktgroep helemaal niet meer interessant is voor het Watersportverbond. Als het Watersportverbond kiest voor de belangen van toeristische watersporters komt er toch weer een Zeilbond in zicht.

Watersport-TV artikelen

Hermeetplan Watersportverbond

Doodsteek voor de Zeilsport

Waar zijn we in godsnaam mee bezig

Paranoia

Visie van de zeilers

sportplezier

11 mei overleg KO's en Watersportverbond

Training 28 maart 2026

*** Let op: De training was verplaatst van 28 maart naar 25 April. Maar ook deze training op 25 april gaat niet door!!! Weer te veel wind en te koud. De weergoden zijn ons niet goed gezind. Een goed alternatief zijn de wedstrijden op Grou, Frisia 2-3 Mei ***

Aankondiging training 28 maart 2026

De training van de Twaalfvoetsjollenclub regio Noord en de Zeilvereniging Zuidlaardermeer (ZZ) is gepland op zaterdag 28 maart 2026. Het hek bij ZZ is vanaf 9:00hr open en ben je welkom. Trainers zijn Wim Bleeker, Pieter Bleeker en Jeroen de Groot.
Na het optuigen van de boten eerst een korte warming-up om de spieren weer soepel te krijgen, ca. 10:30. 

Daarna theorie over 4 succesfactoren

- techniek: snelheid / trimmen jol / boothandling

- tactiek: de juiste beslissingen nemen, door de stuurman.

- psychologie: altijd rustig blijven en je tegenstander zenuwachtig proberen te  maken.

- geluk. Je laatste redmiddel. Maar soms af te dwingen.

 ca. 12:00hr het water op, waarna we de boothandling gaan oefenen zoals overstag gaan en gijpen. Vervolgens een paar korte trainingswedstrijden met een nabespreking en een drankje tot slot in het clubhuis van ZZ.

Voor met name benzinekosten van de volgboot, vraagt Jeroen de Groot als voorzitter van de Zeilvereniging Zuidlaardermeer (ZZ) een vergoeding van 5 euro per 12voetsjol.
Opgave via de secretaris van de twaalfvoetsjollenclub, de whatsapp groep Friendship Nordics, 12footcwc.org of een mail naar de trainers. Ook als je nog geen jol hebt, maar wel belangstelling, ben je welkom. Gewoon langskomen, vaak zijn er mogelijkheden mee te varen.
De Zeilvereniging Zuidlaardermeer kun je vinden door in de routeplanner Meerweg 58, Kropswolde in te voeren. Zie ook google maps Zeilvereniging Zuidlaardermeer aan de Meerweg, richting paviljoen de Rietzoom.
Voor een indruk, hier de foto's van de:
training 2017,
training 2020,
training 2022,
training 2023,
training 2024
training 2025

Slecht weer of te veel wind (  bft 4 of meer), in dat geval gaat de training niet door. Houd dit blog artikel daarom in de gaten voor het laatste nieuws.

KWS openingswedstrijden 2026

Verslag door Durk Zandstra (zie foto boven)

foto's
uitslagen

Openings wedstrijden KWS op het Sneekermeer. Oh wat was het vrijdag voor het weekeinde mooi weer. In korte broek lekker in de zon vroeg op het starteiland. Maar dat zou niet zo blijven.
Met 14 inschrijvers bij de Jollen deden we het niet slecht. Zaterdag twee wedstrijden en het werd al een beetje kouder. Annabel met bemanning Carmel had de zaak goed aan de praat met fraaie starts bij de pinn-end en maar weglopen en gelijk over stuurboord voor het hele veld langs. De eerste wedstrijd liet een forse tweedeling in het veld zien. Bij de zzw wind was het kiezen voor de kant van de Grutte Griene of voor de kant van de vaargeul. Het plan om bij de lichte en sterk schiftende wind maar op de shifts te varen werd niet beloond. De extreem links of rechts zeilers kwamen als beste bij de bovenboei uit. De tussendoor zeilers pas op de 7e en volgende plaatsen. De strijd voorin kon niet geheel gevolgd worden door schrijver dezes; hij kon de zeilnummers voorin niet meer lezen. Annabel in ieder geval een eentje en Pieter met de 888 werd twee.
De middagwedstrijd weer een goede start van Annabel en uiteindelijk ook een bij de finish. Knap werk. Het leek een walk-over te worden. Op zondag werden de kaarten echter terdege geschut. De wind koud en in buien zo nu en dan een dikke vier Beaufort. Afzien voor de alleenzeilers. Wel mooie banen. Twee hele lange kruisrakken. Emiel had versterking mee aan boord met Annette en liep als een trein naar de eerste plaats. Geen houden aan voor de alleenzeilers hoewel Bert Bos in zijn uppie de andere uppies de baas was met een mooie derde plaats. Korte pot maar goed ook slechts 45 minuten.
De middagpot nog steeds een noordelijke wind met in de buien behoorlijke uitschieters en shifts. Na de start vlogen de twee pitters gelijk een eind weg. Marco had een super slag en kwam als eenpitter drie bij de bovenhoek. Ik zag Emiel weer vooropliggen Annabel lag een bootje of vier en Pieter 888 lag weer voorin versterkt met extra bemanning Jeroen van Aken. Wat er allemaal op een kleine kilometer voor me gebeurde kan ik niet in detail rapporteren. Uiteindelijk won de 888 de derde wedstrijd, Emiel werd 2 en Annabel 4. En Bert dus drie in zijn uppie. Dus de strijd voor de eindoverwinning was weer helemaal open. De vierde wedstrijd werd uiteindelijk door slechts 7 van de 14 uitgezeild. Koud en vieze buien met harde wind. Emiel en Anette wonnen die wedstrijd maar Pieter werd weer tweede en kon zodoende met drie tweede plaatsen en een overwinning het klassement naar zich toe trekken. Marco finishte als als alleenzeiler op de vierde plaats en wist zodoende de dubbel Gerrit en Leen achter zich te houden. Bert had onderweg even wat hulp nodig maar finishte wel op de zevende plaats.
Bij al deze zeilerij werd bijna vergeten dat dit jaar de KWS 175 jaar bestaat. Veel festiviteiten derhalve. Voor iedere deelnemer een jubileum wimpel. Voor half geld happy hour en in de avond nog een uitgebreide pub-quiz happening. De jol zeilers waren uitgeteld en hebben deze uitdaging aan zich voorbij laten gaan. Kortom er werd best gezeild iedereen is weer uit de winterslaap maar koud was het wel. Maar ja april doet wat het wil.

Annabel en Carmel in de 468

Hermeetplannen Watersportverbond

Een brief (versie 3) met deze inhoud is, naar alle Klassenorganisaties gestuurd. Ook betrokken zeilers kunnen reageren.


Beste Klassenorganisaties, zeilers en zeilsters

De hermeetplannen van het Watersportverbond hebben al veel stof doen opwaaien. In bijgaande links naar Watersport-TV krijg je een indruk hoe het onderwerp leeft en welke emoties het heeft opgeroepen.

Hermeetplan Watersportverbond

Doodsteek voor de Zeilsport

Waar zijn we in godsnaam mee bezig

Paranoia

Visie van de zeilers

sportplezier

11 mei overleg KO's en Watersportverbond


Probleem
Als zeilliefhebbers uit de Valken en 12voetsjollen klasse maken wij (Hugo Maarleveld en Pieter Bleeker) ons zorgen of het wel de goede kant opgaat, omdat eigenaren van houten boten op hoge kosten zullen worden gejaagd. En wat ook kan, je boot wordt afgekeurd. De deelname aan wedstrijden is al tanende en dat wordt niet beter op deze manier.
Wat ons ook stoort: dit besluit is niet democratisch tot stand gekomen. Klassenorganisaties hebben nog steeds geen formele invloed op het beleid van het Watersportverbond. En ook nu weer, wordt er zonder jullie inbreng door het Watersportverbond een zogenaamd “level playing field” gecreëerd, zonder enig wetenschappelijk bewijs of dat echt noodzakelijk is.

Enquête
Daarom hebben wij het initiatief genomen de vergadering in Mei met het Watersportverbond van een voorzet te voorzien, zodat het beleid kan worden bijgestuurd.
Onderstaand hebben wij in bijlage 1 enkele scenario's beschreven, waar elke zeiler en klassenorganisatie een keuze uit kan maken.
Als je je antwoord terug stuurt naar ons, zullen wij op basis van de reacties een samenvatting schrijven. Het doel is een gezamenlijk standpunt van alle betrokken zeilers en klassenorganisaties.

Visie
Het Watersportverbond zegt altijd faciliterend te zijn richting de klassenorganisaties. Dus ook voor hen moet het van belang zijn, als er gezamenlijk en pro actief een heldere visie wordt gepresenteerd over het hermeten van houten schepen.
In een onderlinge gedachtewisseling kwamen wij tot een aantal scenario’s en beslispunten. Wellicht zien we iets over het hoofd, aanvullingen zien we dan ook graag tegemoet. Je kunt ons bereiken op het email adres valkenjager[at}gmail.com. Graag voor 23 maart!! Je kunt ons ook altijd mailen of bellen voor een nadere toelichting.

Bijlage 1: Scenario’s

Scenario 1: Wat vind je van het Hermeetplan?
A. Een prima plan van het Watersportverbond
B. Het hermeetplan van het Watersportverbond moet van tafel.

Scenario 2: Bij wie ligt de verantwoordelijkheid?
C. De uitgifte en administratie van certificaten kunnen de Klassenorganisaties prima zelf doen
D. De keuze van het Watersportverbond: De uitgifte en administratie van certificaten moet bij het Watersportverbond blijven.

Scenario 3: Hoe moet het hermeten van boten plaats gaan vinden?
E. Hermeten gebeurt alleen bij een individueel protest. De indiener van het protest betaalt de kosten
F. Hermeten gebeurt alleen op initiatief van de klassenorganisatie. De kosten zijn voor de klassenorganisatie.
G. De keuze van het Watersportverbond: Elk jaar worden minimaal 6 boten per klasse door het Watersportverbond hermeten. Kosten en risico's zijn voor de eigenaar.

Je kunt je antwoord zo terug sturen: A, D, G of een alternatief: B, C, F.
Elke combinatie is goed, op deze manier krijgen we een indruk wat er leeft onder de zeilers. Helemaal als je ook een toelichting stuurt. Email: valkenjager[at]gmail.com


in elke klasse is veel discussie hoe te reageren op de hermeetplannen van het Watersportverbond. Pieter Lanser zeilt in de 16m2 en heeft deze analyse-lanser  geschreven. 

Zijn conclusie:
De verplichte hermeting van oud hout door het Watersportverbond is een dure oplossing voor een probleem dat in de praktijk niet bestaat. Ze is ontsproten aan het bureaucratenbrein.

 
Hugo en ik spreken met veel mensen. Er zijn voorstanders van de hermeetplannen en ook voor die geluiden is er plaats op deze blog. Maar tot nu toe blijft het stil. Hopelijk geen voorbode voor achterkamertjes politiek. De TC van de jollenclub had altijd de bijnaam: commissie stiekem.

Heimwee naar de NNWB

door Pieter Bleeker

Al bijna vergeten, de Noord Nederlandse Watersportbond (NNWB). Opgegaan in het KNWV in 2004, wat nu het Watersportverbond heet. Mooie tijden beleefd: Uit Groningen gingen we op de fiets in de sneeuwbuien naar de NNWB vergadering in Leeuwarden. Zo'n 50 jaar geleden. Veel tumult daar, elke vereniging vocht voor zijn open wedstrijden, wat verhitte discussies opleverde tussen de Friese verenigingen. Niet de Groningse, daar ging alles in goed overleg en veel gemoedelijker. Maar wat we gemeen hadden was de liefde voor het wedstrijdzeilen. Allemaal vrijwilligers, geen commerciële toestanden. Hoe anders was dat na de ineensmelting met de "Hollandse" bond. De NNWB had nooit financiële problemen, het watersportverbond zit meestal op zwart zaad: Een fiasco met een watersportblad, te veel betaald personeel, Olympische spelen enz. Ook besluiten die niet bijdragen aan de breedtesport: een bemanningslicentie en nu dan de verplichte hermeting van je boot bij verkoop voor "maar" 100 euro, wat na een tijdje flink omhoog gaat. Bij de startlicentie gebeurde dat ook. Ondertussen gaat het niet goed met de zeilsport in de breedte. Daarom moest er ook een platform wedstrijdzeilen komen, om alle kritiek op het verbond te kanaliseren of vakkundig in rook te laten opgaan. Het is maar hoe je er naar kijkt. Want heeft het platform als hoogste orgaan, mogen beslissen over het nieuwste beleidsplan mbt hermeten rompen? Het was een voorstel, maar staat ondertussen al vermeld op de nieuwste licenties. Hoezo democratisch. Ondertekening van de brief door de techneuten van de TC watersportverbond wijst waarschijnlijk op een solo actie.
Bij het watersportverbond draait alles om de Olympische spelen. In Italië net zo, maar daar was de zeilbond zo verstandig het meten van de rompen over te laten aan de AICD, de 12voetsjollenclub in dat land. Okay, daar zitten ook nadelen aan, maar het is in elk geval een stuk goedkoper. En ook de deskundigheid bij een klassenorganisatie is nooit een probleem. Bij het watersportverbond is alles boter bij de vis. Of het nu gaat om een zaalruimte huren voor een licentie houders vergadering, kosten bij een hermeting, start- en bemanningslicenties, afdrachten van zeilverenigingen. In een klassenorganisatie is het een hobby en bestuurswerk mag dan geld kosten.
In de winter doe ik aan K-zeilen. Radiografisch zeilen. Deze klasse organisatie is uit het verbond gestapt met als reden: te veel kosten, te weinig baten. Het gaat heel goed: Eenheid in de K-klasse en plezier gaan prima samen. Ook zonder inbreng van het verbond. Dezelfde filosofie als bij de NNWB ooit. We doen het voor de lol en het moet wel leuk blijven. Eigenlijk zou het beter zijn als zeilen geen olympische sport meer is, want wie vindt dat nog interessant tegenwoordig. Zeilen wordt nooit een kijksport en heeft hetzelfde niveau als kijken naar een wedstrijdje jeu de boules. Leuk om te doen, maar alleen interessant voor de deelnemers. Mocht het zeilen niet meer olympisch zijn, en die kans is reëel, dan kan het verbond weer echte aandacht besteden aan de breedtesport. Net als vroeger. En dan bij voorkeur met dezelfde filosofie als de NNWB. Zo niet, is het heroprichten van de NNWB altijd nog een optie. In het Noorden is daar wel animo voor.

Lees hier de geschiedenis van de NNWB

Lees hier de hermeetplannen in watersport-tv deel1

en hier het vervolg in watersport-tv deel 2

radiografisch zeilen in de K-klasse. zie website klasse organisatie

lees hier ook over de hermeetplannen van het verbond in watersport tv deel3

Baldeneysee 11-12 april 2026

Verslag door Marcel Bleeker (2e van Rechts)

Zie ook het foto album

In het weekend na Pasen was het weer zover, het wereldbekende 12-voets jol zeilevenement bij de SKS aan de Baldeneysee, waar de fanatieke zeilers zichzelf het nieuwe zeilseizoen in konden wijden. Met 8 welstellende jollen die net uit hun winterslaap zijn gekomen, voeren de enthousiaste zeilers zich richting de startlijn. Het uitzicht liet zich niet beperken door het grote aantal roeiboten, en een hier en daar verdwaalde rondvaartboot. Deze prachtige omgeving bedwong iedere zeiler in een kalme maar toch ook opwindende uitstraling, die tot het eerste 5 minuten sein duurde. Vol spanning positioneerden de zeilers zich richting hun optimale plekje om een snelle start te kunnen maken, gelukkig met voldoende ruimte om opdringerij te voorkomen.
Met een rustig windje van 3-4 Bft moesten de zeilers zich goed inspelen op de speels draaiende wind, waarbij windschiftingen tot 30 graden voorkwamen. De gebroeders Bleeker waren ook van de partij en konden in de bittere strijd het niet laten om hun jollen als botsauto’s te kronen om als eerste bij de finish te zijn.
Het nodige drama had zich ook niet kunnen weerhouden, Eckhard Scheufler wendde zich tot de eerste gedoopte 12-voetsjol van het jaar toen zijn zeil vlak na de start vast kwam te zitten bij Reinhard Schröder. Met water net boven het vriespunt, laat het zich maar weer zien hoe belangrijk de juiste kleding was in de vorm van een wetsuit of droogpak.
Na 4 snelle potjes keerden de zeilers terug en kon men zich storten op het kostelijke buffet van talloze zelfgebakken taarten in combinatie met een goed kop koffie. Het daaropvolgende avondmaal loog er ook niet om, met de vriendelijke Italiaanse barman aan het roer. Iedereen werd getrakteerd op verschillende Italiaanse lekkernijen.
Tot slot hadden we de zondag, met heel weinig wind. Daarom werd de uitstelvlag bij het startschip gehesen zo rond 11 uur. Tijdens de gezamenlijke “koffie” werd de conclusie snel getrokken dat zeilen er niet meer in zou zitten. Met het daaropvolgende definitieve afstel, werd de tussenstand een eindstand, wat voor de ene Bleeker een kostelijke welverdiende overwinning was en voor de ander een tandenknarsende 2e plek.
Al met al een gezellig weekend en een goede start om het zeilseizoen te beginnen, zou ik zeggen.

-------------------------------------------------------------------------------
De aankondiging

*** Let op ***
Inschijven kan vanaf nu via manage2sail.

Het eerste Friendship evenement in 2026, gaat weer plaats vinden in Essen, Baldeneysee 11-12 april 2025, voor O-jollen en klassieke houten 12voetsjollen. Beide klassen hebben een Olympische geschiedenis: De 12voetsjol in 1920 en 1928, de O-jol in 1936. Noteer het weekend van 11-12 april alvast in je agenda. De zeilvereniging Segler Kameradschaft Essen (SKS) organiseert het evenement onder de naam Ruhrpokal.
Er staan 5 wedstrijden op het programma, de eerste start is zaterdag 11:00hr. Donderdag is het clubterrein geopend en ben je al welkom. Vrijdagavond is er pizza in het clubhuis. En zaterdag een diner. Inschrijfgeld is 40 euro waar 1 diner bij is inbegrepen van 30 euro. Aanhang kan ook meegenieten, maar betaalt apart 30 euro.
Adres van het clubhuis mbv google maps.
Voor een indruk en informatie zie de foto's van voorgaande jaren. Let op: Het is traditie dat iedere deelnemer een zelfgebakken taart meeneemt, het gehele evenement kan er dan gratis van genoten worden. Er is beperkt plaats voor campers. Aanbevolen hotels in de buurt: Gastgeb.

Zie het kaartje voor de aanbevolen route naar de SKS. Nadere informatie bij Bert Bos, Reinhard Schroeder of Pieter Bleeker. Contact via de website 12footcwc.org.

Ook in 2025 is het evenement georganiseerd. Zie hier het verslag voor een indruk. Dit evenement wil je echt niet missen.

Altijd spannende wedstrijden voor liefhebbers van klassieke houten 12voetsjollen. Nog steeds een echte eenheidsklasse! De Friendship Series zijn al 13 jaar een begrip.

Nederlandse en Italiaanse jollen

De originele Cockshott jol, gedigitaliseerd door Bert Hamminga / Vasileios Koutsovoulos

Door Pieter Bleeker

Nicolaas Saumagne is president van de Franse jollenclub. Hij heeft onderzoek laten verrichten naar de verschillen tussen drie jollen: de originele Cockshott jollen uit 1914, moderne houten Italiaanse jollen en de klassieke Nederlandse jollen.
Bert Hamminga heeft vlak voor zijn overlijden hetzelfde gedaan. In dit blog artikel zijn beide onderzoeken terug te vinden. Ik doe er daarnaast ook nog een praktisch sausje overheen (60 jaar zeilervaring) door twee stellingen te poneren met daarnaast mijn personlijke conclusies. Ben je het daarmee eens, laat het weten. Ben je het er niet mee eens, dan ook graag. Bij voorkeur met argumenten.

Stelling 1: De originele Cockshott jollen (1914), Nederlandse jollen (1990) en moderne Italiaanse houten jollen hebben een fundamenteel ander model van de romp.
Antwoord stelling 1: Neen

Stelling 2: Moderne Italiaanse jollen zijn veel sneller dan klassieke Nederlandse jollen
Antwoord stelling 2: Ja

Nicolas Saumagne en Bert Hamminga hebben beide veel geld uitgegeven om een wetenschappelijk verantwoord antwoord op deze vragen te verkrijgen, Nicolas heeft de Franse scheepsbouw architect Jerome Delauney in de arm genomen. Bert Hamminga de Griekse CAD ontwerper Vasileios Koutsovoulos
Zie eindrapport Nicolas Saumagne, geschreven in de Franse taal.
Zie eindrapport Bert Hamminga in de Engelse taal

Analyse rompen: stelling 1
Jerome Delauney sloeg m.i. de spijker op de kop, de toleranties zijn ongeveer 10mm. Als je gebruik maakt van de maximale toleranties kun je in theorie een heel ander model bouwen. Of je nu de Cockshott, Italiaanse of Nederlandse tekeningen als uitgangspunt neemt. Dat was ook precies de reden dat in 1990 de toleranties door het Nederlandse watersportverbond zijn aangescherpt. Daardoor ontstond wel een (klein) verschil met de Cockshott jol, vooral in het voorste spant. De kop is wat minder bol geworden, maar wel vloeiender. In elk geval scheepsbouwkundig een beter model dan de Italiaanse jol, die nogal slordig is vormgegeven, volgens Jerome. Bert Hamminga heeft samen met de Griekse Solidworks deskundige Vasileios Koutsovoulos de originele Cockshott tekeningen buitengewoon nauwkeurig gedigitaliseerd. Daarna heb ik samen met Vasileios en zeilmakerij Molenaar de Cockshott mallen in zeildoek laten snijden met een CNC en vervolgens op de Nederlandse mallen van jachtbouw de Groot gelegd.
zie het blogartikel over de mallen.
En wat bleek: nauwelijks enig verschil. Alle jachtbouwers houden altijd de nominale maten van de mallen aan, het risico dat een jol wordt afgekeurd, is anders veel te groot. Daar komt ook nog bij dat de rompsnelheid van een jol heel laag is. Als er al verschillen zijn, worden ze daardoor geminimaliseerd. In het clubhuis van de Kaag staat een mooie spreuk: elk jolletje zeilt, zoals het gestuurd wordt. Het antwoord op stelling 1 is dus NEEN: nauwelijks verschil in de rompvorm. Wat wel verschilt is het gewicht. Italiaanse houten jollen zijn meestal veel lichter dan zware Nederlandse jollen. Dit kan oplopen tot 40-50kg. vooral bij weinig wind geeft dit voordeel.

Analyse uitrusting: stelling 2.
Zijn de rompvormen van Cockshott, Italiaanse en Nederlandse jollen nauwelijks verschillend, dat geldt niet voor het zeil en de uitrusting. Het Italiaanse zeil is aerodynamisch veel beter dan het Nederlandse. Het zeilpunt is ook meer naar voren gericht, waardoor de mast ook verder naar voren staat. Jerome stelt dat planeren daardoor lastiger wordt. Maar dat is puur theorie. Boven windkracht 4 gaan Italiaanse jollen niet meer het water op. En bovendien planeren jollen sowieso niet erg snel vanwege het hoge gewicht en de korte waterlijn, Een wedstrijd tussen Italiaanse en Nederlandse jollen heeft vaak plaatsgevonden. en dat heeft interessante beschouwingen opgeleverd, als je er tenminste rationeel naar wilt kijken. Los van alle nepnieuws en politieke overwegingen. Bij weinig wind zijn de verschillen erg groot. Bij meer wind wat kleiner: Italiaanse jollen zeilen echter maar tot en met bft 4, Nederlandse jollen tot en met bft 6-7. Als toer evenement prima om met elkaar te zeilen, maar een serieuze wedstrijd tussen Nederlandse en Italiaanse jollen heeft geen zin: de verschillen zijn veel te groot. Vooral het totaalgewicht, de verstelmogelijkheden, de mastdelen, het roer en de kimlatten zijn de oorzaken. Zowel het Italiaanse kamp als het Nederlandse zitten nog steeds in de schuttersputjes, een compromis is op dit moment niet in beeld. Ook omdat de uitgangspunten verschillend zijn: italië modern, Nederland klassiek.
Lees hier het bewijs over de grote verschillen in dit blog artikel.

Friendship Series
In de Friendship series wordt daarom de stelling gehanteerd, dat de Nederlandse klassenvoorschriften het uitgangspunt behoren te zijn. En dat hoeft niet te betekenen dat we ons tot het idiote discussie niveau verlagen over een millimeter zwaardkastspleet meer of minder. Dergelijk wappie niveau slaat veel te ver door en voorkomt dat er een gedragen internationale klassenorganisatie kan worden opgericht met uniforme, redeijke klassenregels voor houten klassieke jollen.

Zelf een jol bouwen
Amateur bouwers die hun zinnen hebben gezet op een 12voetsjol kunnen terecht op de site van de Franse scheepsbouwkundige Jerome Delauney. Het Nederlandse Watersportverbond verkoopt papieren tekeningen met daarbij de Nederlandse klassenvoorschriften. Er is een Engelse vertaling. De mallen van de originele Cockshott jollen stellen wij gratis ter beschikking. Zie ook 12footcwc.org. Jachtbouw de Groot kan complete ijzerpakketten voor een 12voetsjol leveren.

Het agressieve beleid van de Italiaanse klassenorganisatie AICD om de jol te moderniseren, verbeeld in deze cartoon, is helaas nog steeds actueel.

*******************

Naschrift.

Ik heb dit blogartikel aan Nicolas Saumagne uit Frankrijk  voorgelegd. Over stelling 1 zijn we het beide eens. Over stelling 2 (nog) niet. Maar deze discussie wordt voortgezet met dank aan google translate. We proberen een gezamenlijke visie te ontwikkelen voor het nieuw bouwen van houten jollen mbv digitalisatie. En ook om de verschillen tussen Nederlandse en Italiaanse houten  jollen hanteerbaar te maken voor een eerlijke internationale wedstrijd. Bijvoorbeeld in 2028 als het 100 jaar geleden is dat de Olympische Spelen in Amsterdam werden gehouden: weer 180 jollen aan de start is het idee. Net als in 2014 op Loosdrecht. Nicolas heeft een Italiaanse moderne jol, maar is nu bezig een klassieke Nederlandse jol te bouwen met de naam Tetrix. Een ervaringsdeskundige en een bevlogen jollenman. Binnenkort meer nieuws van ons.