Klassenevenement GWS 19-20 sept

Op de foto de voorzitter Bert Bos in actie. Maar liefst 31 jollen hebben deelgenomen aan het klassenevenement Grou. Een record aantal. Winnaar werd Wim Bleeker. Erik van der Meer en Fred Knitel volgden met een 2e en 3e plaats. Prachtig zeilweer met windkracht 3-4. Van de 31 jollen wisten 15 jollen uit de regio's Westen en Loosdrecht het Noorden te vinden.

In cafe Amicaal werd het traditionale jollendiner georganiseerd met dit keer een lopend buffet. Voor de muzikale omlijsting heeft het duo "Bert en Wim" gezorgd. Er gaan alweer geluiden op een mannenkoor van de 12voetsjollenclub op te gaan richten. Er schijnt veel talent te zijn. Tijdens het diner is alvast geoefend.

Wim Bleeker heeft dit jaar bijna alles gewonnen wat er maar te winnen viel. En nu ook het klassenevenement GWS.
de uitslagen van het klassenevenement GWS, 19-20 september.
Een indruk van de sfeer. zie de foto's in dropbox

155e hardzeildagen Frisia

Voor de 155e keer zijn de hardzeildagen op Grou verzeild. Vroeger een evenement voor beroepschippers met skutsjes, die 1 keer per jaar de strijd met elkaar aangingen. Georganiseerd door de cafehouders in Grou, waarbij het wedden gemeengoed was. De zeilvereniging Frisia is hieruit voortgekomen en bestaat maar liefst 150 jaar. Wie nu nog wil wedden in de 12voetsjol klasse zal al zijn geld op Wim Bleeker zetten, de nationaal kampioen. En op dit moment bijna onverslaanbaar. Maar Erik van der Meer kwam een heel eind. Door scherp te starten ging hij er elke keer als een haas vandoor. In de 2e en 3e wedstrijd ontstond een waar gevecht tussen Erik en Wim. Met loefpartijen en meeklappen in het kruisrak. Uiteindelijk moest Erik zich met een paar meter verschil gewonnen geven. In totaal deden 18 jollen mee. Een mooie opkomst voor de noordelijke jollenvloot.
de uitslagen

op de foto rechts de kerktoren van het dorp Grou aan de oevers van het Pikmeer. zie ook de kaart op google maps. 19 en 20 september wordt hier het klassenevenement gezeild door de zeilvereniging GWS. Er staan al 22 jollen op de lijst, je kunt je nog inschrijven. zie ook twaafvoetsjollenclub site. zie de site van de GWS zeilvereniging. Let vooral op de klassieke GWS schouwen met sprietzeil. Een prima gezelschap voor liefhebbers van klassieke schepen.

Schweriner Holzbootregatta

Reinhard en Annette Schroeder hebben met hun 12voetsjol meegedaan aan de Schweriner Holzbootregatta. De jol misstaat niet in dit klassieke gezelschap. Wij zijn als 12footcwc reisbureau van de twaalfvoetsjollenclub altijd op zoek naar nieuwe, interessante lokaties voor internationale wedstrijden. Dit is een optie voor 2016. Ten oosten van Hamburg. klik op schwerin en je ziet de lokatie.

Ireland championships 12footdinghy

written by Vincent Delany
The championships took place in Dun Laoghaire on 30th. August under the burgee of the Royal St. George Yacht Club. It is a number of years since a Class Championship was held in Ireland, but since the class centenary in West Kirby in 2013 there is a serious revival of the class, not only in Ireland but also on inshore and lake venues on continental Europe.

Why do two classes have a combined championship? The answer is that the International 12 Foot Dinghy was the one-design boat used in the 1920 and 1928 Olympics. Following these events there was a growth of interest in the class in Britain and in Ireland, and many boats were built in the 1930s. In Dublin Bay in the 1960s there was a suggestion that the International 12 Foot Dinghies as an open boat were taking too much water over the bow, so the Dublin boats were modified by moving the mast further aft, adding a small jib, and a foredeck. Today, the Int. 12s and DBSC 12s race against each other on an equal footing. The boats can be sailed singled handed or with a second person as a crew.

Race one was held inside Dun Laoghaire Harbour in a 4 knot northerly wind, which was unstable and soon started to veer towards the east. George Millers Pixie sailed a perfect race to take the gun from Scythian sailed by Andrew Johnston, and Albany sailed by Tim and Gail Varian.

The wind had settled in the east for race two. Again, Pixie led the fleet from the start and progressively increased her lead from the bunch behind. At the finish it was Pixie followed by Mark and Matthew Delany in Cora who managed to hold Scythian astern. After the two races, crews took their boats ashore for a liquid lunch.

In the afternoon, racing was in Seapoint Bay, the traditional home for the 12 Foot Dinghies in the 1930s. The wind had increased to about 8 knots from the south east with a flat sea. By this stage the fleet were growing in confidence and beginning to put pressure on the dominant Pixie. At the finish it was Pixie, Cora and Scythian who were able to maximize benefit from the ebbing tide.

The final race was run on a larger course with more rounds of the course. Would Pixie be able to win again? Initially Scythian sailed very well, and on the offwind leg she had better speed than Pixie. Then on the second beat the two boats entered a tacking match. At one stage Scythian crossed ahead of Pixie and by the time they reached the windward mark these two had pulled well clear of the rest of the fleet. However Pixie recovered the lead by clever tactics, and she worked hard on the offwind leg and took her fourth win to lift the historic CORA TROPHY.

Analysis: Although the DBSC boats are potentially faster upwind, they appear to have less power than the International 12s on the off-wind legs. At the end of the day the three podium places were taken by the international 12s. The top two boats were sailed single handed which gave them a power to weight ratio advantage in the light winds over the crewed boats.

Results
1st Pixie IRL 11 George Miller
2nd Scythian AUS 1 Andrew Johnston
3rd Cora IRL 8 Mark & Matthew Delany

Annabelle Westerhof

Annabelle Westerhof in actie als bemanning in de 12voetsjol van haar vader Emiel. De foto is genomen in 2014 tijdens de wedstrijden op de Mooie Nel vlak bij Haarlem. Annabelle zeilt net als haar jongste broer Thomas zeer succesvol in de Optimist. Op dit moment wordt het wereldkampioenschap Optimist in Polen gehouden.

Op de foto hiernaast staat Annabelle helemaal rechts in het het team van Nederland. De eerste wedstrijd in Polen eindigde ze als tweede. De 101 jarige sportieve en klassieke houten 12voetsjol en de moderne Optimist gaan heel goed samen.

Jollen evenement Turkije

Op de foto Edhem Dirvana met achter hem het prachtige wedstrijdwater van Bozburun. Samen met Sanem en Rifat organiseren zij ook dit jaar weer een 12voetsjol uitstapje voor de liefhebbers op 16-18 oktober. Andere jaren werd het evenement in Istanbul georganiseerd op de zee van Marmaris. Ditmaal zuidelijk in Bozburun. Hieronder de tekst van de uitnodiging geschreven door Sanem Sevinc (sanemsevinc at gmail.com). De afstand van Dalaman naar Bozburun is groot. Gezamenlijk boeken van een vliegreis is verstandig en dan een taxibus nemen. Prachtig gebied in Turkije. Een aanrader.


Dear dinghy friends,

We are pleased to announce the details of the Turkey leg of this year’s 12footdinghy Series.

The races will take place on the weekend of October 16-18 in Bozburun, Turkey. As usual, participants will be expected to arrive on Thursday and leave on Monday. Edhem and his team will be coordinating the organization.

Upon arrival at Dalaman, you will have two options to travel on to Bozburun. You may either take local transport (Havas) to Marmaris, where we will pick you up to take to Bozburun or transportation can be arranged from Dalaman Airport directly to Bozburun, for a fee of 100EUR/car.

You have a few option for accommodation. Edhem’s place –Bozburun Yacht Club- can host guests in 100EURp/night or 200EURp/night rooms. www.bozburunyatkulubu.com/
Baldan Suit, Dolfin Butik Otel and Pembe Yunus are other options for accommodation.

The race fee is again 80EUR and gala dinner will be at Bozburun Yacht Club for 90EURp/couple.

Please RSVP your participation no later than Friday, September 25 and do not hesitate to contact us for any questions.

We look forward to welcoming you at this exquisite location for yet another joyous event.

Turkish Dinghy Team

Windverklikkers

Waar komt de wind vandaan. Als zeiler wil je dat graag weten. Hiermee kun je het zeil de optimale stand geven t.o.v. de wind. Om precies te zijn de schijnbare wind. De ware wind plus de bootsnelheid (geeft ook wind) zorgt uiteindelijk voor een resultante: de schijnbare wind. En dat geeft je vaantje boven op de mast ook aan. De 112 op de foto heeft een bijzondere constructie, een windvaan boven op de gaffel. In Italie vaart niemand met een windvaan, wel met draadjes wol in de beide wanten. Wat ook wel gebeurt is dat onderaan de mast twee windvanen dwars op de mast worden gemonteerd. 1 voor bakboord en 1 voor stuurboord. Hans Reyers vaart altijd zo, maar persoonlijk vind ik het niet zo'n mooi gezicht: geen klassieke uitstraling. Het oog wil ook wat. Een windvaan boven op de mast heeft mijn voorkeur. Maar om de upwash (winddraaiingen rond de gaffel) te omzeilen heb ik een knik in de vaan gemaakt. hij steekt ca. 10cm naar voren. Veel jolzeilers hebben enorme constructies gemaakt om de vaan voor de mast te krijgen. Het kan, maar als je de mast wilt vervoeren is het wel een kwetsbaar ding. Ook kan het gemakkelijk door je dekkleed prikken. Tell-tales dan in het zeil (zie ook de 112). Veel zeilers zijn daar gek op. Aan loef moet hij naar beneden wijzen. Aan lei strak tegen het zeil. Zeilmakerij Molenaar heeft ook wel tell tales aan het achterlijk bevestigd. Kun je goed zien dat de wind in een rechte lijn het zeil verlaat en dat het zeil in de juiste stand staat t.o.v. de schijnbare wind. Iets tussen 10 en 15 graden. Een vlak zeil 15 graden, een bol zeil 10 graden m.a.w. een bol zeil verder naar binnen trekken met de schoot. En een vlak zeil iets verder naar buiten. Nog een tip: de pet. Topzeilers gaan ervanuit dat je met je hoofd de wind kunt voelen en dragen daarom geen pet. Dat verstoort alleen maar. In elk geval is het iets wat tussen de oren kan gaan zitten. Mijn voorstel: alleen maar een windvaan boven op de mast en voor de rest gewoon op gevoel zeilen. Tijdens de Jolly Midweek heb ik vernomen, dat er veel behoefte is aan jollen kennis. Daarom in het vervolg wat artikelen over techniek en tactiek. Rolf van den Baumen heeft ooit de beruchte uitspraak gedaan: "ik ga apen niet leren klimmen". Mijn credo: Hoe meer zielen hoe meer vreugd. En daar hoort het delen van kennis bij. Als iemand een leuk artikel gepubliceerd wil hebben over de jol, stel ik graag deze blog daarvoor ter beschikking.

a positive reaction from England, Martin Royle. Here his feedback

Hello Pieter,

I have just been catching up with your blog & read the article on wind vanes with interest. I am a firm believer in tell tales on each shroud & those to the forward third of the sail above the window. I use a length of cheap supermarket shopping bag cut to suit & simply tied onto the shroud above the lashings. These are so light that they are very sensitive to air movement & are also always in your line of sight for reference.
I also fitted a burgee, initially as boat 112 in your photo @ the top of the bent yard. But I found that it was not reliable due to the slope away from the vertical & its distance from its centre of rotation (the mast), also made it less reliable. So, I fitted it to the mast head & cranked it forward as you describe to avoid the movement of the yard & halyard.
Finally I have been playing with a HAWK wind vane attached to the mast below the Boom jaws. This works well to windward but less so off wind, probably as the wind path is so confused that low down?
If a burgee could be made to work as on 112, it would be easier to see than mine @ the mast head.
To windward I sail very much using the tell tales on the sail, waiting for the weather one to start lifting indicating sailing too high, then bear away a little, checking the leeward one does not lift, which indicates sailing too low on the beat.

Regards,

Martin.

Jolly midweek Loosdrecht

Op 11, 12 en 13 augustus is een bijzonder evenement georganiseerd op de Loosdrechtse plassen. Zeer geschikt voor jolzeilers, die wat minder ervaren zijn. Op de foto Marjolijn de Ru in jol 705. Ze deed mee in de silverfleet. Vantevoren werd iedereen ingedeeld, om van elkaar te leren. Iemand van de goldfleet werd als mentor aan iemand van de silverfleet gekoppeld. In totaal 44 jollen.
's avonds was er een gezamenlijk maaltijd in het clubhuis van de Vrijbuiter voor zeer schappelijke prijzen. En daarna een sloepentocht door het natuurgebied van de Loosdrechtse plassen. Een tussenstop werd ingelast bij de bootbouwschool van de secretaris Patricia Scherpel. Gebak en koffie gingen er tijdens alle gesprekken goed in.
In totaal zouden er 6 wedstrijden worden verzeild. 2 per dag. Op de dinsdag is er maar 1 wedstrijd verzeild, vanwege te weinig wind. Woensdag weer 2 wedstrijden met een prima zeilwind van bft 3. En de donderdag stond er nog wat meer wind.

Er kon ook geruild worden van boot. De 112 van Bert Hamminga is een Belgische jol uit 1920. Bert had wat problemen met de snelheid en had al adviezen gekregen een nieuwe boot te kopen. Helemaal niet nodig. Ik vond het een voorrecht in zo'n "museumboot" te mogen zeilen: echt klassiek. zie foto. Bert had een vrij vlak Kort&smits zeil erop staan. Beetje de neerhaler aan. De schoot wat losser en aan de wind opeens een prima snelheid. Bert blijft nu genieten van deze oude dame en kan weer goed meekomen. Toch mooi dat zoiets in onze klasse nog kan. Genieten de jolly midweek. Een aanrader.
De winnaar is Fred Knitel geworden. zie de uitslagen
foto s Jolly Midweek genomen door Geja van Ommen
jolly midweek aankondiging op de twaalfvoetsjollenclub site
jolly midwek verslag 2015
.
De Twaalfvoetsjol weer een jeugdklasse? In de silvergroep Floyd Verbruggen aan de helmstok met zijn opa Frits Verbruggen als bemanning richting een fraaie 6e plaats.

Sciez 8-9 augustus

Op het meer van Geneve zijn internationale wedstrijden georganiseerd door Steve Crook en Pierrot Lefinot. Deelnemers uit 7 landen hebben meegedaan. Totaal 14 jollen. Vanuit Nederland Fred Udo, Nicolette Arnoldus en Jurry Rooyakkers. Vanuit Duitsland Reinhard Schroeder. Hij berichtte mij dat de sfeer erg goed was. Prachtige foto s van grote klassieke schepen. Wel jammer dat het twee dagen bladstil was. De wedstrijd die wel doorging werd ontsierd door de gebruikelijke grote snelheidsverschillen met de 2 plastic en 2 moderne houten italiaanse jollen. Winnaar werd de italiaan Fabio Mangione. Toen Reinhard aan hem vroeg wat hij van het snelheidsverschil vond, kwam het bekende verhaal dat alle oude jollen modern opgepimpt zouden moeten worden. Reinhard is ook vrij een Italiaanse jol te kopen. Een goedkoop advies, omdat je dan in Nederland niet mee kan doen vanwege de regels van het watersportverbond. In Nederland is altijd discussie mogelijk. Zie ook het verhaal hieronder van Patricia. In Italie is terug gaan naar echt klassiek helaas niet bespreekbaar vanwege het beleid. Ook niet een klein beetje. In het huishoudelijk reglement van de AICD staan sancties als de belangen van de AICD (de Italiaanse klassenorganisatie) worden geschaad. Bert Bos heeft dat op internet ontdekt. Een soort jollen-inquisitie met straffen als royement. Van Italiaanse vrienden heb ik gehoord dat verlies van de startlicentie als een reële mogelijkheid wordt ervaren vanwege de nauwe Italiaanse banden tussen AICD, FIV en zelfs de ISAF. Ketters worden niet geduld. Gelukkig is het in Nederland beter voor elkaar. Discussie is altijd mogelijk. Bijvoorbeeld tijdens de jolly midweek met 44 gelijkwaardige klassieke jollen op de Loosdrechtse Plassen, zodat echte wedstrijden mogelijk zijn. Naast de fun uiteraard. Dat gaat heel goed samen. Een verslag volgt.

Bracciano 2015

written by Patricia Surendonk

Bracciano 2015 Coppa Franco Pizzarello
Coppa Italia and Trofeo Dinghy Classico

With 4 helmswomen (!) we arrived in Bracciano on the 16th of July, looking forward to a great sailing weekend ahead.
All of us have been in Bracciano before and what especially attracts us here is the fact that everything is located at the sailing club. This is where all participants are, talking, waiting, busy with their dinghies before the moment arrives to leave for the regatta to start. Even Saturdaynight’s dinner was being served there which gave a very nice atmosphere !

My mother Tonny Surendonk, Anjo Klinkenberg and Nicky Arnoldus were participating in fiberglass dinghies. I was very honoured to sail Casmaran, the wooden dinghy of Fabio Mangione, which is a very well equipped boat.

As you all know we Dutch do not have many trimming options in our dinghies.
During the Bombola d’Oro I sailed beautiful Scignoria. Both boats gave me the opportunity to experience the possibilities of trimming a dinghy. Being able to adjust the sail and thus adjusting your dinghy to changing weatherconditions is something I really appreciate. I like sailing alone but being fairly light in weight, this is not often the case in the Netherlands. More trimming options would make this possible more often.

Another very pleasant thing is the main sheet block. We, Dutch women, all agreed to that. In our Dutch dinghies we are used to keeping our sheet in our hands during the whole race. Can you imagine how your hands feel after a race ?!

In the Netherlands we are used to different weatherconditions with often much more wind than in Italy as we sail up to 6 Beaufort. This means that our dinghies have to deal with those conditions. Despite that I have seen some interesting options in the Italian dinghies which would be nice to have in the Dutch. This is ofcourse my personal opinion which differs from some other Dutch sailors who have a longing for authentic. Luckily we Dutch like discussion and I think in the long run this will bring us further.

Also on behalf of the other Dutch women, who were in Bracciano, I would like to thank you for your incredible hospitality and kindness to lend us dinghies and help us out !

I hope to see you soon on Italian (and Dutch) waters !

Bon vento !