Door Jolanda Piket (558, zie foto)
KWS Sluitingswedstrijden 26 en 27 september.
Na een jaar met vele evenementen waarbij je bijna uit je hemd/boot woei was er voor dit evenement eindelijk weer eens wat prettiger weer voorspeld: aangename temperatuur, een zonnetje en een lekker windje. De zaterdag ervoor waren er nog maar 4 inschrijvingen, maar gelukkig kwamen er nog 5 bij waarvan er 8 alle 4 de wedstrijden aan de start verschenen. Jeroen van Aken was er helemaal voor uit Heiloo gekomen.
Nu ik al drie jaar met mijn oude jol 558 steeds beter probeer te worden door wijzer te worden over gewicht, plek in de boot, afstelling van je zeil, wel je neerhaler gebruiken of niet of juist met je hals spelen is dit weekend weer duidelijk geworden dat 2 zaken toch echt het allerbelangrijkste zijn, namelijk de goede slagen in het kruisrak maken en banenkaarten kunnen lezen. 😊
Dit werd meteen in de eerste wedstrijd bewezen. Zelf had ik een beroerd eerste kruisrak en was dus hekkensluiter bij de groene boei, maar Gerrit en Erik, allebei in hun eigen boot, vergaten dat boei 5 ook nog gerond moest worden. Daardoor moesten ze weer kruisend terug en Erik moest zelfs achteraan aansluiten. Dit herstelde hij snel in het tweede kruisrak door met een andere route als eerste bij de 4e boei aan te komen. Ik was ook die kant opgegaan en ronde deze boei als tweede. Vervolgens moest er naar boei 14 gezeild worden die inderdaad dezelfde kleur heeft als boei 12. Als je dan tweede ligt en je hebt het idee dat jij de enige bent die naar de goede boei vaart, word je toch wel een beetje zenuwachtig. Gelukkig had de rest ook op tijd in de gaten dat we boei 12 al eerder hadden gerond en veranderde er pas in het laatste kruisrak weer iets aan de volgorde. Erik, Pieter en Marco hadden dit keer voorin de goede slagen, zodat ik als 4e over de streep kwam.
In de middagwedstrijd werd dezelfde baan gevaren, dus iedereen wist welke boeien er gerond moesten worden. Nu had vooral Leen de goede slagen te pakken, waardoor hij een derde plek kon binnenhalen. Pieter verraste Erik in het tweede kruisrak en kwam daarom als eerste over de finish. Hierdoor was de spanning voor de tweede dag groot: Pieter en Erik stonden gelijk en er waren ook nog volop kanshebbers voor plaats 3.
Op de zondag mochten we een uurtje eerder vertrekken. Een stuk frisser dan de zaterdag maar ook nu met een lekker windje uit het oosten, waardoor er een ander baan gevaren moest worden. Nu ging Pieter de fout in en dacht lekker voor de wind verder te varen, maar eerst moest er nog halve wind naar boei 1 gevaren worden. Hij zag dit gelukkig op tijd, maar was wel een groot deel van zijn voorsprong kwijt. Ook deze wedstrijd hadden we te maken met diverse winddraaiingen die voor de één gunstig en voor de ander ongunstig uitpakte. Vooraan had Pieter standgehouden en finishte als eerste voor Erik en dit keer mocht Gerrit een mooie derde plek bijschrijven. Maar ook voor de één na laatste plek werd nog fanatiek gestreden, die helaas Leen te beurt viel, volgens hemzelf omdat hij alleen maar de verkeerde slagen maakte.
De zondagmiddagpauze was zoals gebruikelijk een half uurtje korter. Pieter was dat even vergeten en was nog net op tijd bij het startschip om zijn voortouw nog even op te ruimen en zijn gaffel aan de goede kant te duwen voordat het startsein klonk. Opnieuw een nieuwe baan, maar dit keer was iedereen bij de les en werden er geen boeien vergeten. Pieter en Erik bonden de strijd met elkaar aan om de eindoverwinning, daarbij wellicht de rest en de draaiende wind niet helemaal meer in het oog houdend. Pieter won het voor de derde keer van Erik, maar Leen deze keer weer met allemaal goede slagen en ook Jos kwamen nog dichtbij.
De einduitslag werd daardoor: 1. Pieter; 2. Erik; 3. Gerrit
Voor mij was dit het laatste evenement, dus ik zeg graag tot volgend jaar of bij een winterbijeenkomst. En voor degenen die nog naar de Houtskoolcup gaan veel succes en veel plezier.
