Friendship Series 2027

Wat is er leuker dan een keer in het buitenland zeilen met je klassieke jol. En dan helemaal in een veld met gelijkwaardige boten die grotendeels voldoen aan de Nederlandse klassenvoorschriften

Voor 2027 bestaat het voorlopige programma uit drie evenementen:

1 Baldeneysee, Essen, Duitsland 3-4 april

2 Kaag, Nederland  15-17 mei;

3 Schwerin, Duitsland. 4-5 september

Dit is een vooraankondiging. In het najaar worden altijd plannen gemaakt. Plaatjes zeggen meer dan 1000 woorden. Zie daarom de volgende foto albums voor een indruk van deze altijd gezellige evenementen. 

Baldeneysee

foto album Baldeneysee

Kaag

foto album Kaag

Schwerin 

foto album Schwerin

Ben je enthousiast en overweeg je mee te doen: Neem contact op met Pieter Bleeker (regiocommissaris buitenland twaalfvoetsjollenclub), Bert Bos of Reinhard Schroeder.

Nadere informatie per evenement volgt later: hotels, camperplekken, inschrijfgelden, diners, aanrijd route, NOR, wedstrijdprogramma.

Samen met de wedstrijdsecretaris zullen we zorgen dat de Friendship Series andere belangrijke evenementen zoals NK en klassenevenementen niet in de weg gaan zitten. Wijzigingen zijn daarom voorbehouden.

Deze tekst is in het Nederlands, maar in de internet versie van deze blog is rechts een vertaalknop opgenomen. Zeilers met een klassieke houten jol uit Europese landen worden van harte uitgenodigd mee te doen.

Let ook alvast op de 2028 Olympic Centennial:  16, 17 en 18 juni op de Loosdrechtse plassen. Dit wordt een groots opgezet evenement voor de liefhebbers van klassieke houten jollen conform de Nederlandse Klassen voorschriften (Dutch class rules international 12 foot dinghies)

Op 10-11 juli 2027 worden de 2027 Jolly Olympics op de Loosdrechtse plassen georganiseerd, een testevenment voor de 2028 Olympic Centennial.Aanrader.

Mijn 12voetsjol loopt niet

door Pieter Bleeker (888)

Tijdens de sluitingswedstrijden KWS op Sneek 26-27 september was Erik van der Meer in de 674 mijn concurrent. Na de start varen we vlak bij elkaar een kilometer aan de wind, maar na een tijdje merkte ik: het loopt niet. Erik liep gewoon sneller. Dat is balen en dan ga je analyseren, waar ligt dat aan. Hier mijn gedachtenspinsels op dat moment:

1. Het zeil. We hebben beide hetzelfde zeil. kan niet de oorzaak zijn
2. Gewicht. Ook ongeveer gelijk.
3. De plek waar je zit. Een beetje knobbelig water, dus 10cm achter het bankje. Doen we allebei.
4. Neerhaler. Klein beetje twist. Ook gelijk.
5. Hals. Ook wat aan.
6. Onderlijk grootzeil. Ik maak alles met een touwtje vast. Niet verstelbaar, dus niet over nadenken. Is ook niet belankrijk.
7. Jol rechtop varen. Op vlak water heel goed. Op knobbelig water is wat helling beter. Geeft ook wat meer loefgierigheid c.q. druk op het roer.
8. Breedte zwaardkast. Is bij mij 12mm. Maar heeft nihil invloed op de snelheid. Wetenschappelijk bewezen. Niet over nadenken dus.

Na alles afgepeld te hebben, bleef er maar één interessante variabele over, de spanning op de schoot. Nu zit daar een merkje (stukje tape) bij mij zodat je een exact beeld hebt van de schootspanning. Of Aerodynamisch gezien welke invalshoek heeft de wind op het zeil t.o.v de schijnbare wind. Ik moest toen aan het pooldiagram van de Duitser Otto Lilienthal denken, een luchtvaart pionier. Zeilen en luchtvaart gaan uit van dezelfde principes.
De verticale as in zijn pooldiagram hieronder, is 0 graden aan de wind. Recht in de wind dus. Dan is er geen lift werking van het zeil, alles klappert. De horizontale as is 90 graden tov de wind. Voor de wind dus. En dat levert alleen weerstand op van het zeil, geen liftwerking. Punt A was de stand van Erik zijn zeil. Veel lift, weinig weerstand. Punt C was mijn invalshoek op het zeil, minder lift, meer weerstand. En dat was te merken Het diagram laat zien dat de schootspanning (c.q. invalshoek wind) heel nauw steekt op een boot met één zeil. Mijn fout: ik had de schoot te strak aangetrokken, waardoor de invalshoek te groot was.
5 cm de schoot laten vieren en het probleem was opgelost. De giek is dan ongeveer 2cm verder naar lei. Niet dat ik daarna gelijk harder ging dan Erik, maar met een gelijke snelheid komt het weer op de taktiek aan en komen er kansen.
Waarom had ik de schoot te strak staan. De wedstrijden daarvoor was er veel wind..bft 5. Ook bemanning aan boord. Blijkbaar kleeft de wind dan beter aan de leizijde van het zeil en kun je het zeil dus strakker zetten en hoger aan de wind zeilen. Dat liep toen als een trein. Bij bft 2 moet de schoot dus weer iets losser staan.
Nog even naar het diagram. Pompen mag niet in een wedstrijd maar doe je het wel dan ga je in het diagram van D naar C, via A en B, zie het gearceerde gedeelte. Veel lift dus in 1 keer. Een vleugelslag van een vogel geeft hetzelfde effect.
Het mocht Otto Lilienthal niet baten. Bij een glijvlucht experiment in 1896 raakte hij zwaargewond, na een val van 15 meter en overleed een dag later. Vogels maken in de lucht geen fouten, vliegende of zeilende mensen wel. Gelukkig was mijn fout niet direct fataal.

Pooldiagram Lilienthal. Wil je nog meer aerodynamica kennis? Lees dan dit artikel over de spleetwerking tussen grootzeil en fok. Kennis die pas in de jaren 70 van de 20e eeuw is ontdekt. Of je nu in een 12voetsjol of skûtsje zeilt, wat kennis hierover, geeft inzicht.

Otto Lilienthal